Wolne Lektury potrzebują pomocy...

Dzieciaki korzystające z Wolnych Lektur potrzebują Twojej pomocy!
Na stałe wspiera nas jedynie 434 osób.

Aby działać, potrzebujemy 1000 regularnych darczyńców. Dorzucisz się?

Wybierz kwotę wsparcia
Tym razem nie pomogę
Pracuj dla Wolnych Lektur

Pracuj dla Wolnych Lektur! Szukamy fundraiserek i fundraiserów >>>

x

5759 darmowych utworów do których masz prawo

Język Język

Autor: Jan Andrzej Morsztyn,
motyw: Ciało,
gatunek: Epigramat

  • Jan Andrzej Morsztyn X

Autor: Jan Andrzej Morsztyn

Ur.
24 czerwca 1621 r. w Wiśniczu pod Krakowem
Zm.
8 stycznia 1693 r. w Paryżu
Najważniejsze dzieła:
Lutnia (1661, powst. 1638-1660), Kanikuła (1647), Fraszki (1645), Nagrobek (1647), Pokuta w kwartanie (1652), Pieśni (1658)

Wszechstronnie wykształcony poeta i tłumacz polski, a także polityk związany z dworem królewskim i wysoki urzędnik państwowy. Jeden z czołowych twórców polskiej poezji barokowej. Jego utwory, wzorowane na modnym wówczas sposobie pisania zwanym „marinizmem”, cechuje tematyka miłosna, towarzyska i polityczna. Opierają się na ciekawym pomyśle („koncept”), zawierają różnorodne środki stylistyczne (niespotykane metafory czy odważne porównania), a kończą się zaskakującą pointą.
Dzięki znajomości języków obcych, Morsztyn znakomicie przełożył utwory Corneille'a, Tassa oraz Marina. Jego tłumaczenia uznane zostały za wielkie osiągnięcia sztuki translatorskiej.

Jan Andrzej Morsztyn w Wikipedii

Motyw: Ciało

Przy pomocy tego hasła wskazujemy przemyślenia na temat ciała ludzkiego (najczęściej przedstawianego w opozycji do duszy/ducha) oraz na temat roli cielesności w rozmaitych relacjach międzyludzkich.

Gatunek: Epigramat

Najważniejsi twórcy
Voltaire, J. W. Goethe, K. Janicki, J. Kochanowski, M. Sęp-Szarzyński, M. K. Sarbiewski, W. Potocki, S. Trembecki, T. K. Węgierski, F. Zabłocki, K. Brodziński, A. Mickiewicz, J. Słowacki, C. Norwid, M. Pawlikowska-Jasnorzewska, S. J. Lec

Krótki, zwięzły, oparty na koncepcie (dowcipnym sposobie wyłożenia tematu) utwór poetycki. Gatunek wywodzi się z wierszowanych napisów na dziełach sztuki, nagrobkach, budowlach czy przedmiotach użytkowych. Za twórcę epigramatu literackiego uważa się Symonidesa z Keos. Przybierając różne tonacje (istnieją epigramaty erotyczne, okolicznościowe, biesiadne, satyryczne, panegiryczne i in.), epigramat zachował swą pierwotną cechę informacji o osobie, rzeczy, sytuacji etc. Od oświecenia rygory gatunku zacierają się i epigramat staje się synonimem rymowanego aforyzmu. Do odmian epigramatu należą epitafia, fraszki i figliki.

Epigramat w Wikipedii
Zamknij

* Ładowanie