Wolne Lektury potrzebują pomocy...


Potrzebujemy Twojej pomocy!

Na stałe wspiera nas 438 czytelników i czytelniczek.

Niestety, minimalną stabilność działania uzyskamy dopiero przy 1000 regularnych darczyńców. Dorzucisz się?

Tak, dorzucę się do Wolnych Lektur!
Tym razem nie pomogę, przechodzę prosto do biblioteki
Pracuj dla Wolnych Lektur

Pracuj dla Wolnych Lektur! Szukamy fundraiserek i fundraiserów >>>

x

5728 darmowych utworów do których masz prawo

Język Język

Autor: Eleonora Kalkowska,
gatunek: Opowiadanie

  • Eleonora Kalkowska X
  1. Głód życia to zbiór dziewięciu opowiadań Eleonory Kalkowskiej, wydany w 1904 roku pod pseudonimem „Ire ad Sol”. Utrzymany w młodopolskiej estetyce cykl podejmuje tematy życia, śmierci i sztuki, pozostając blisko nietzscheańskiej i bergsonowskiej filozofii. Kalkowska porusza w swojej prozie problemy społeczno-obyczajowe — bohaterowie i bohaterki opowiadań cierpią na nieuleczalne choroby, doświadczają nędzy i nierówności społecznych, a jednocześnie nieustannie walczą o życie, które stanowi dla nich wartość nadrzędną, samą w sobie. Do tego życia narratorka zwraca się w pisanym prozą poetycką Wstępie, stanowiącym modlitwę dziękczynną do sił natury, witalności, władających ziemią odwiecznych żywiołów.

    Związana z niemieckim ruchem emancypacyjnym autorka podnosi sprawę sytuacji społecznej kobiet, które u progu XX wieku uzyskują głos w kwestii równouprawnienia, pracy i samorealizacji. W opowiadaniu Dziecko uobecniony zostaje konflikt wewnętrzny kobiety-matki, opiekującej się śmiertelne chorym dzieckiem i kobiety pragnącej rozwijać się zawodowo, debiutującej na scenie teatralnej. Z kolei historia bohaterki Odwiecznego prawa, młodej lekarki, ukazuje problemy związane z wyzwoleniem kobiecej świadomości w zakresie cielesności i naturalnych, biologicznych praw determinujących decyzje życiowe.

Wybrane utwory

Eleonora Kalkowska

Głód życia

Motywy i tematy

A

Ambicja (6)

Artysta (25)

B

Bieda (4)

Błoto (1)

Bogactwo (1)

Bunt (4)

C

Chleb (2)

Choroba (18)

Ciało (1)

Cień (2)

Cierpienie (8)

Cisza (1)

Cmentarz (3)

Córka (2)

D

Danse macabre (1)

Dom (1)

Duch (2)

Dusza (1)

Dziecko (16)

Dziedzictwo (3)

F

Filozof (1)

Flirt (1)

G

Głód (5)

Gniew (2)

Grób (4)

I

Ironia (1)

K

Kara (2)

Kat (1)

Klęska (1)

Kłamstwo (2)

Kłótnia (1)

Kobieta (32)

Kobieta demoniczna (3)

Kondycja ludzka (3)

Konflikt wewnętrzny (7)

Kradzież (1)

Książka (2)

Kwiaty (5)

L

Lekarz (3)

List (3)

Ł

Łzy (1)

M

Marzenie (2)

Matka (14)

Mąż (1)

Melancholia (2)

Mężczyzna (17)

Miłość (10)

Miłość niespełniona (4)

Miłość silniejsza niż śmierć (1)

Mizoginia (2)

Młodość (2)

Modlitwa (3)

Morderstwo (2)

Morze (7)

Muzyka (1)

N

Nadzieja (6)

Natura (6)

Nauka (3)

Niebezpieczeństwo (4)

Nieśmiertelność (1)

Noc (1)

O

Obyczaje (2)

Ojciec (2)

Okrucieństwo (1)

P

Pamięć (5)

Podstęp (1)

Poeta (5)

Poezja (1)

Pogrzeb (2)

Pokora (1)

Poświęcenie (3)

Pozory (1)

Pozycja społeczna (1)

Pożar (1)

Pożądanie (1)

Praca (4)

Prawda (2)

Przeczucie (6)

Przemijanie (4)

Przemoc (1)

Przyjaźń (2)

R

Radość (3)

Religia (2)

Robak (1)

Rodzina (3)

Rozczarowanie (3)

Rozpacz (6)

Rozstanie (1)

Rzeka (1)

S

Samobójstwo (1)

Samotność (3)

Serce (3)

Sława (4)

Smutek (2)

Strach (4)

Strój (3)

Stworzenie (2)

Szaleństwo (6)

Szantaż (1)

Sztuka (4)

Ś

Śmiech (2)

Śmierć (30)

T

Teatr (8)

Tęsknota (7)

Tłum (2)

Trup (3)

Twórczość (5)

U

Ucieczka (2)

Upiór (1)

W

Walka (3)

Wiadomość (1)

Wiatr (1)

Wina (3)

Wiosna (1)

Wizja (15)

Władza (2)

Wspomnienia (6)

Współczucie (2)

Wyrzuty sumienia (7)

Z

Zapach (2)

Zazdrość (1)

Zbrodnia (2)

Zbrodniarz (1)

Zdrowie (3)

Ziemia (5)

Zima (2)

Złodziej (2)

Zwątpienie (3)

Ż

Żałoba (7)

Żona (5)

Życie snem (1)

Żywioły (4)

Autor: Eleonora Kalkowska

Ur.
22 czerwca 1883 w Warszawie
Zm.
21 lipca 1937 w Bernie
Najważniejsze dzieła:
Głód życia (1904), Die Oktave (1912), Der Rauch des Opfers (1916), März (1928), Katharina (1929), Zeitungsnotizen (1932), Josef (1929), Minus x Minus = Plus!

Polsko-niemiecka dramatopisarka, prozaiczka, poetka i aktorka, żona polskiego dyplomaty Marcelego Szaroty. Wychowana w rodzinie dwujęzycznej, tworzyła dzieła w języku polskim i niemieckim. Duży wpływ na jej rozwój artystyczny miała niemiecka część rodziny ze strony matki, związana ze środowiskiem teatralnym. Jako pisarka debiutowała w 1904 roku zbiorem opowiadań utrzymanych w estetyce młodopolskiej pt. Głód życia, bliskich filozofii Nietzschego i Bergsona, odznaczających się oryginalnością konwencji. W 1908 roku rozpoczęła studia aktorskie w Berlinie, w szkole Maxa Reinhardta. Po ich ukończeniu otrzymała angaże w teatrach w Breslau i Berlinie, do którego przeprowadziła się w 1912 roku. Po polskojęzycznym debiucie prozatorskim Kalkowska tworzyła wyłącznie w języku niemieckim. W 1912 roku wydała tomik poezji miłosnej Die Oktave. Kolejny tom, opublikowany w 1916 roku Der Rauch des Opfers, stanowi istotny manifest pacyfistyczny o charakterze ponadnarodowym i feministycznym, oddający trudną sytuację kobiet w czasie wojny --- pogrążonych w żałobie matek, żon, narzeczonych żołnierzy. Jako autorka dramatów w duchu niemieckiego ,,Zeittheater" poruszała aktualne problemy społeczne i polityczne, na przykład w sławnych ówcześnie dramatach Josef (Sprawa Jakubowskiego, 1929) i Zeitungsnotizen (Doniesienia drobne, 1932).

Eleonora Kalkowska w Wikipedii

Gatunek: Opowiadanie

Najważniejsi twórcy
A. Czechow, F. Dostojewski, E. Hemingway, T. Mann, B. Prus, J. Iwaszkiewicz, B. Schulz, T. Borowski, M. Dąbrowska

Jeden z podstawowych gatunków prozatorskich. Niewielki utwór narracyjny o prostej, zwykle jednowątkowej fabule i luźnej kompozycji. W przeciwieństwie do noweli, utworu o podobnym rozmiarze, budowa opowiadania nie jest tak zwarta, a konstrukcji nie ograniczają ścisłe reguły: mogą pojawiać się dygresje, epizody, postacie drugoplanowe, dialogi, opisy (np. miejsc, zjawisk, przeżyć) i partie refleksyjne. Jednak między wydarzeniami głównymi i mniej ważnymi zachodzą związki przyczynowo-skutkowe. Charakterystycznymi elementami kompozycji są: wstęp, rozwinięcie i zakończenie. Osoba narratora (którego punkt widzenia określa zawartość treściową utworu) jest wyeksponowana; narracja może być prowadzona w pierwszej lub trzeciej osobie. Utwór nie posiada wyraźnej pointy, trzeba ją wydedukować z całościowego sensu opowiadania.
Wyróżnia się opowiadania odtwórcze (pisane na podstawie autentycznych wydarzeń lub jakiegoś utworu) oraz twórcze (oparte na wyobraźni autora). Źródła gatunku można wskazywać już w starożytności: opowiadanie rozwijało się np. na obrzeżu literatury historiograficznej, czerpało z form wypracowanych w kronikach, legendach, bylinach, żywotach świętych i in.

Opowiadanie w Wikipedii
Zamknij

* Ładowanie