Wolne Lektury potrzebują pomocy...

Dzieciaki korzystające z Wolnych Lektur potrzebują Twojej pomocy!
Na stałe wspiera nas jedynie 434 osób.

Aby działać, potrzebujemy 1000 regularnych darczyńców. Dorzucisz się?

Wybierz kwotę wsparcia
Tym razem nie pomogę
Ufunduj e-książki dla dzieciaków

Lektury szkolne za darmo dla każdego dzieciaka? To możliwe dzięki wsparciu darczyńców takich jak Ty! Kliknij i dorzuć się >>>

x

5981 darmowych utworów do których masz prawo

Język

Autor: Edmond Rostand,
motyw: Śmierć

  • Edmond Rostand X
  1. Edmond Rostand, Cyrano de Bergerac

Autor: Edmond Rostand

Ur.
1 kwietnia 1868 w Marsylii
Zm.
2 grudnia 1918 w Paryżu
Najważniejsze dzieła:
Cyrano de Bergerac (1897), Orlątko (1900)

Francuski dramaturg. Pochodził z bogatej i wykształconej rodziny z Prowansji, w Paryżu studiował literaturę, historię i filozofię. Zyskał popularność jako autor romantycznych sztuk wierszem, wyróżniających się wśród naturalistycznych dramatów dominujących w teatrze XIX wieku. Wielką sławę przyniosła mu komedia bohaterska pt. Cyrano de Bergerac, grana na scenach teatrów całego świata i wielokrotnie ekranizowana. W uznaniu zasług otrzymał najwyższe francuskie odznaczenie, order Legii Honorowej, a następnie został wybrany do Akademii Francuskiej (1902), stając się najmłodszym w historii członkiem tego gremium. Zmarł jako ofiara wielkiej epidemii grypy.

Motyw: Śmierć

Śmierć stanowi najistotniejszy problem egzystencjalny, określa kondycję ludzką. Jest wyzwaniem dla dumy z osiągnięć człowieka w opanowywaniu i poznawaniu świata oraz siebie samego dzięki rozumowi, nauce i coraz doskonalszej technice. Śmierć niweczy wszystkie usiłowania i wszystkie nadzieje. Zagraża w każdej chwili i właściwie przez cały czas podgryza życie człowieka jak robak drążący pień drzewa, by na końcu je powalić. „Bo na tym świecie Śmierć wszystko zmiecie, / Robak się lęgnie i w bujnym kwiecie” — pisał Antoni Malczewski (Maria). Upływ czasu, przemijanie przypomina o tym, że w końcu przeminie wszystko. Nic na świecie nie daje — wobec świadomości nieuchronnej śmierci – trwałego oparcia; stąd rodzi się myślenie o marności wszystkiego. Postawa taka: patrzenia na świat w perspektywie zagrożenia zniszczeniem i śmiercią rodzi melancholię, która do surowego vanitas dodaje tęsknotę za tym, co było (stąd pewna predylekcja do ruin). Zajęciem melancholika jest wspominanie i nieukojona żałoba; (zob. też: trup, grób, gotycyzm, pogrzeb, nieśmiertelność).

Zamknij

* Ładowanie