Wesprzyj

Wspieraj Wolne Lektury

x

5558 free readings you have right to

Language

Author: Bruno Schulz

  • Bruno Schulz X
  1. Z gwarnego, oszałamiającego życia Warszawy Bruno Schulz ponownie przenosi się wspomnieniami do krainy młodości, odległego, sennego miasta na prowincji.

    Dla małego chłopca rodzinne miasto i jego okolice to cały doświadczany świat: podwórka opanowane przez wybujałe zielska, duszne letnie upały i rodzinne wycieczki za rogatki miasta. Za miastem otwiera się widok na rozległy krajobraz. Tam, na pograniczu nieznanego, młodzi chłopcy snują marzenia, by powędrować w daleki świat i zbudować własny kraj, odmienny od świata dorosłych.

  2. Kolejna nostalgiczna wyprawa Schulza w utracony świat młodości.

    Piętnastoletni narrator spędza ostatnie chwile w letnisku niedaleko rodzimego miasta. Bagaże prawie spakowane, niedługo trzeba będzie opuścić pensjonat. Kończą się ostatnie wakacje młodzieńcze, czasy swobody i przygód. Pożegnanie z letniskiem, które odchodzi do krainy wspomnień, to pożegnanie ostatniego lata, lata, po którym nie będzie już podobnych.

  3. Młodzieńcze sny o wyjeździe za granicę i zamieszkaniu w wymarzonym kraju nie zawsze spełniają się tak gładko, jak tego oczekiwaliśmy.

    Także narratora opowiadania spotkał los bezdomnego tułacza, życiowego rozbitka, rozczarowanego krajem tak niegdyś utęsknionym. A jednak marzenia się spełniły, natknął się wreszcie na swoje miejsce. Prowincjonalne miasto, do którego trafia, okazuje się wyśnionym azylem, dostatnią przystanią dla spokojnego życia.

All matching works

Motifs and themes

Author: Bruno Schulz

Ur.
12 lipca 1892 w Drohobyczu
Zm.
19 listopada 1942 tamże
Najważniejsze dzieła:
Xięga bałwochwalcza (grafiki, 1920-1922), Sklepy cynamonowe (opowiadania, 1934), Sanatorium pod Klepsydrą (opowiadania, 1937)

Prozaik i artysta-plastyk. Pochodził ze zasymilowanej rodziny żydowskiej. Studiował architekturę na Uniwersytecie Lwowskim, lecz nie ukończył jej z powodów zdrowotnych. W czasie I Wojny Światowej przez pewien czas uczęszczał do Akademii Sztuk Pięknych w Wiedniu. Później pracował w rodzinnym Drohobyczu jako nauczyciel.
Schulz debiutował dzięki zainteresowaniu, jakie wobec jego prozy i osoby żywiła Zofia Nałkowska. W ogóle jego proza fascynowała innych pisarzy, takich jak Witkacy czy Gombrowicz. Po wojnie promotorami jego twórczości byli Artur Sandauer i Jerzy Ficowski.
Zarówno proza, jak i prace plastyczne Schulza ujawniają tendencję do przekształcania rzeczywistości w mit bądź w wizję rodem ze snu, jak również silną fascynację erotyką o zabarwieniu masochistycznym. Groteskowy obraz świata sprzyjał przy tym okazjonalnym przebłyskom poczucia humoru. Najbardziej charakterystyczną cechą pisarstwa Schulza jest jednak język - gęsty, metaforyczny i poetycki.
Schulz zginął w Drohobyczu podczas wojny, zastrzelony przez Niemca. Zaginął też wówczas rękopis jego niedokończonej powieści, zatytułowanej Mesjasz. W 2001 odnaleziono w Drohobyczu wykonane przez Schulza freski, przeniesione do Jerozolimy przez instytut Yad Vashem.

Bruno Schulz in Wikipedia
Close

* Loading