WolneLektury.pl

Oświecenie Epika Ignacy Krasicki Bieda Błazen Bogactwo Bóg Burza Chciwość Chłop Choroba Cnota Czary Czas Dom Dorosłość Drzewo Dworzanin Dwór Fałsz Filozof Fircyk Flirt Głupiec Głupota Gość Grzeczność Handel Ironia Jedzenie Jesień Kara Klęska Kłamstwo Kobieta Kochanek Kondycja ludzka Konflikt Koń Korzyść Krew Król Ksiądz Książka Lato Lekarz Literat Los Łzy Małżeństwo Maska Matka Mądrość Mąż Mędrzec Miasto Mieszczanin Miłość Młodość Natura Nauczyciel Nauka Niebezpieczeństwo Niemiec Niewola Nuda Obowiązek Obraz świata Obyczaje Obywatel Odwaga Ogród Ojciec Ojczyzna Pan Państwo Pielgrzym Pieniądz Pies Pijaństwo Plotka Pobożność Pochlebstwo Podróż Podstęp Poeta Polak Pozory Pozycja społeczna Praca Prawda Prawnik Próżność Przebranie Przemiana Przemijanie Przemoc Przyjaźń Przywódca Ptak Religia Rozum Rycerz Sąsiad Sen Serce Sędzia Sielanka Skąpiec Sława Słowo Sługa Sprawiedliwość Starość Strach Stworzenie Syn Szczęście Szlachcic Ślub Śmiech Śmierć Światło Świętoszek Święty Theatrum mundi Umiarkowanie Upadek Urzędnik Walka Wieś Wino Wiosna Władza Woda Wolność Zabawa Zabobony Zbrodnia Zdrada Zdrowie Zima Złodziej Zwierzęta Żebrak Żołnierz Żona

Ignacy Krasicki

Satyry

Epika Satyra Oświecenie

O gatunku

Satyra

Najważniejsi twórcy: Horacy, J. Swift, F. Rabelais, M. de Cervantes; w Polsce: I. Krasicki, J. U. Niemcewicz

Satyra (łac. satira od satura — „naczynie z różnymi owocami; mieszanina") jest gatunkiem literackim piętnującym i ośmieszającym wady oraz zachowania ludzkie, a także społeczne, narodowe i polityczne. Czyni to za pomocą komizmu, karykatury, groteski. Etymologia nazwy tego gatunku wskazuje na zróżnicowanie jej formy i treści. Znana jest już od czasów starożytnych, jednym z pierwszych twórców był Horacy. Do XVIII w. stanowiła osobny gatunek literacki. Później ta odrębność gatunkowa zostaje utracona, a satyra zaczyna oznaczać ośmieszający i krytyczny opis.