![Antymonachomachia](/media/book/cover_clean/antymonachomachia_6IKPBXj.jpg)
Ignacy Krasicki
Antymonachomachia
Wielki Tostacie! Ty, coś znamienicie
Pisał o wszystkim, o czym pisać można,
Nie osiedziałeś się...
Książka występuje w dwóch odmiennych konotacjach: po pierwsze jako przyjaciel samotników, źródło wiedzy, środek do rozszerzania horyzontów myślowych (czyli na modłę oświeceniową i ,,oświatową"), po drugie jako źródło skażenia myśli, zatrucia duszy (taką funkcję mają ,,książki zbójeckie" w Dziadach). Świat książek bywa też przeciwstawiany ,,życiu": w tym ujęciu zagłębianie się w książki odciąga od istotnego działania — czynu (to teza popularna w romantyzmie, znajdująca też odzwierciedlenie w przeciwstawieniu filozofa i mędrca).