Franciszek Mirandola
Drogowskaz
Stałem się szczęśliwy miłością i współczuciem… naśladujcie mnie!
Prawił to wszystkim ciągle i uczył przykładem...
Stałem się szczęśliwy miłością i współczuciem… naśladujcie mnie!
Prawił to wszystkim ciągle i uczył przykładem...
Nie uwierzy pan, jak jestem szczęśliwa, i zapewne zdziwi się, że mogę nią być. Więc...
— Masz rację, Krzysiu, to wrażenie sprawia młodzieńcza świeżość tego skrzydła. Coś tu ożyło, coś zakwitło...
W duszy jej coś się łamało, coś zapadło w przestrzeń, z której spływał ciepły strumień...
Ona opiera głowę na jego piersiach z ufnością, z nieziemskim uczuciem szczęścia; uczuwa na ustach...
Na partie oglądali się moi dziadowie i pradziadowie, niechże mi będzie nareszcie dozwolone pominąć ten...
Szczęście ma płatki delikatne, trzeba je otulać w sobole i gronostaje. Można i w prosty...
Myślałem niegdyś, że największym bogactwem i warunkiem do szczęścia jest rozum, a ubóstwem — nędza umysłowa...
Dzieci znają opowieść o królu Krezusie w tym przedmiocie: Krezus, pojmany przez Cyrusa i skazany...
Tak różnie bywa określany ów stan, którego wszyscy pragną, że warto zebrać wypowiedzi na temat szczęścia i przyjrzeć się im z uwagą (zob. też: kondycja ludzka, los).