![Jednooczka, Dwuoczka, Trzyoczka](/media/book/cover_clean/jednooczka-dwuoczka-trzyoczka_NVYpdeG.jpg)
Jacob i Wilhelm Grimm
Jednooczka, Dwuoczka, Trzyoczka
Miały one kozę, z którą Dwuoczka musiała chodzić na trawę co rano o głodzie, tak...
Miały one kozę, z którą Dwuoczka musiała chodzić na trawę co rano o głodzie, tak...
Siedzi biedna córka ambitnego ojca i nie wie, jak ma życie ocalić. Bo nie miała...
Włożył do koszyka chustkę i krzyżyk i nakrył wieczkiem. Spojrzawszy potem w jej twarz, przeraził...
Ujrzał na stole szkatułkę hebanową, ozdobioną perłową masą, dar Nina: na ten widok stracił pewność...
Pan wojewoda Świdziński z takim o niej uniesieniem pisał, z taką wdzięcznością, że się aż...
Widziałam go tak krótko, że mi to widzenie snem się wydaje; przebrany za swego strzelca...
Łzy można traktować jak szczególną kategorię antropologiczną: pojawia się w wielu utworach literackich, odróżniając się od płaczu czy rozpaczania. Łza zawsze jest obdarzona szczególnym znaczeniem i wielowiekową tradycją literacką. W Trenach Kochanowskiego pojawiają się ,,łzy Heraklitowe" (tu towarzyszą rozpaczy i żałobie), w twórczości romantyków łzy pełnią rolę oczyszczającą i znamionują swoistą postawę wobec egzystencji (tak np. w jednym ze znanych liryków lozańskich Mickiewicza, zaczynającym się od słów: ,,Polały się łzy me czyste, rzęsiste..."); leją łzy kochankowie utworów sentymentalnych i romantycznych (przełamując ramy obowiązującego kanonu zachowań przypisanego ich płci kulturowej), ale nie hamują ich też mistycy (Ignacy Loyola cenił sobie dar łez, jako otwierający zatwardziałe serce). Jako łzy ,,natury" (ziemi lub nieba) traktowana bywa rosa — Goplana w Balladynie Słowackiego mówi: ,,(...) cała / W mgłę się rozpłynę białą, i spadnę łzami / Na jaki polny kwiat, i z nim uwiędnę."