![Lochy Watykanu](/media/book/cover_clean/gide-lochy-watykanu.jpg)
André Gide
Lochy Watykanu
Jest powieść i jest historia. Wytrawni krytycy określili powieść jako historię, która mogła się była...
Jest powieść i jest historia. Wytrawni krytycy określili powieść jako historię, która mogła się była...
Zacna duszo, odczuwająca też same, co on tęsknoty, niechże ci z cierpień jego spłynie w...
Pytasz, czyli przysłać książki moje? — Drogi mój, proszę cię, nie przysyłaj mi ich na Boga...
Kuzynka spytała ją, czy skończyła czytać książkę, jaką jej niedawno posłała. — Nie, — odrzekła Lota — nie...
Wczesnym rankiem dostałem pakuneczek od Alberta. Przy otwieraniu wpadła mi w oczy bladoróżowa przepaska, noszona...
— Nie ma pan nic do czytania? — spytała. Nie miał nic. — Tam, w mojej szufladzie — powiedziała...
Przynosił mi i przysyłał niejedną przyjemną i pożyteczną książkę, ale trzeba to było trzymać w...
I nauczyciel odczuwa przygnębiający wpływ upału. Nie wydobył katalożka, nie rozłożył nawet dziennika klasowego — o...
Czytaj, Bronek! Umieram z ciekawości: co się dalej stało?
Dembowski ciągnie:
”Przeczytawszy, Rinaldo zawołał: — Towarzysze...
Książka występuje w dwóch odmiennych konotacjach: po pierwsze jako przyjaciel samotników, źródło wiedzy, środek do rozszerzania horyzontów myślowych (czyli na modłę oświeceniową i ,,oświatową"), po drugie jako źródło skażenia myśli, zatrucia duszy (taką funkcję mają ,,książki zbójeckie" w Dziadach). Świat książek bywa też przeciwstawiany ,,życiu": w tym ujęciu zagłębianie się w książki odciąga od istotnego działania — czynu (to teza popularna w romantyzmie, znajdująca też odzwierciedlenie w przeciwstawieniu filozofa i mędrca).