Ur.

19 listopada 1883 w Cieszyn

Zm.

1 czerwca 1945 w Krakowie

Najważniejsze dzieła:

Literatura i język średniowiecznej Anglii (1910), Siedem Lat w Rosji i na Syberii (1922), William Shakespeare (1927), Sto lat literatury angielskiej (1957), Wielcy pisarze amerykańscy (1958)

Polski historyk literatury angielskiej, autor licznych monografii. Studiował na uniwersytetach w Krakowie, Wiedniu, Oxfordzie, Londynie i Cambridge. Od 1908 roku był docentem języka i literatury angielskiej uniwersytetu wiedeńskiego, następnie docentem Uniwersytetu Jagiellońskiego, a od 1911 profesorem tej uczelni. W roku 1914 został wcielony do armii austro-węgierskiej, dostał się do niewolni rosyjskiej. W roku 1922 powrócił do kraju i kontynuował pracę jako profesor literatury angielskiej na Uniwersytecie Jagiellońskim. Podczas wyjazdów do Wielkiej Brytanii i Stanów Zjednoczonych popularyzował wiedzę o kulturze polskiej.