Spis treści

    1. Burza: 1
    2. Dusza: 1
    3. Teatr: 1
    4. Theatrum mundi: 1
    5. Wiatr: 1

    Uwspółcześnienie interpunkcji: i gasną w gromach i wichrze, —/ w mroku mdlejące i cichsze, — -> i gasną w gromach i wichrze —/ w mroku mdlejące i cichsze —

    Stanisław WyspiańskiI ciągle widzę ich twarze[1]

    1

    . . . . . . . . . . .

    DuszaI ciągle widzę ich twarze,

    ustawnie[2] w oczy ich patrzę —

    ich nie ma — myślę i marzę,

    5

    widzę ich w duszy teatrze.

    TeatrTeatr mój widzę ogromny,

    wielkie powietrzne przestrzenie,

    ludzie je pełnią i cienie,

    ja jestem grze ich przytomny.

    10

    Wiatr, BurzaJak sztuka jest sztuką moją,

    melodię słyszę choralną,

    jak rosną w burzę nawalną,

    w gromy i wichry się zbroją.

    W gromach i wichrze szaleją

    15

    i gasną w gromach i wichrze —

    w mroku mdlejące i cichsze —

    już ledwo, ledwo widnieją —

    znów wstają — wracają ogromne

    olbrzymie, żyjące — przytomne.

    20

    Theatrum mundiGrają tragedię mąk duszy

    w tragicznym teatru skłonie,

    żar święty w trójnogach płonie,

    i flet zawodzi pastuszy.

    Ja słucham, słucham i patrzę —

    25

    poznaję — znane mi twarze,

    ich nie ma — myślę i marzę,

    widzę ich w duszy teatrze!

    Przypisy

    [1]

    I ciągle widzę ich twarze — wiersz ten jest listem pisanym do Adama Chmiela [żyjącego w latach 1865–1934 historyka i archiwisty, przyjaciela Stanisława Wyspiańskiego — red. WL.] z Bad-Hall (zdrojowisko w Austrii Górnej). [przypis redakcyjny]

    [2]

    ustawnie (daw.) — stale, nieustannie. [przypis edytorski]

    Close
    Please wait...