TPWL

Wolne Lektury potrzebują pomocy! Wesprzyj bezpłatną bibliotekę internetową i przeczytaj utwory napisane specjalnie dla Ciebie.

x

Spis treści

    1. Dusza: 1
    2. Pogrzeb: 1
    3. Samotnik: 1 2
    4. Śmierć: 1
    5. Zaświaty: 1

    Wincenty Korab-BrzozowskiŚwietlanej pamięci brata mojego Stanisława poświęcam

    1

    SamotnikOdjechał, a po sobie zostawił wspomnienie

    Przykre — gadów ohydnych pełzające ślady.

    Bliscy powiedzą o nim trwożnie: «Był on blady,

    A w jego głowie drzewo zła miało korzenie».

    5

    Nikt go nie mógł ukochać: mętne tajemnice

    Szumiały w jego serca purpurowej jamie…

    Na swym czole miał głuche, kainowe znamię,

    A jego oczy smętne były, jak księżyce…

    Zwykle milczał; lecz kiedy mówił, spod kurzawy

    10

    Ciemnych pojęć, słuch łowił, przerażon do głębi.

    Namiętny, w ciężkiej ciszy, ostry krzyk jastrzębi,

    A wzrok dojrzał lecący puch z gołębic, krwawy…

    Wszyscy odeń stronili, nie mając ochoty

    Być w kręgach jego myśli; więc, w kącie komnaty,

    15

    Sam jeden ze swym cieniem, dziwne poematy

    Układał, pisząc węglem smutku i zgryzoty…

    Z domu wychodził rzadko — o słońca zachodzie,

    I w parku szedł, wśród kwiatów, pełen zimnej pychy;

    A rzędy drzew, w alejach, mruczały jak mnichy

    20

    Egzorcyzmy, zgadując, że Złośnik w ogrodzie…

    Noce miał niespokojne; szeptał: «O Sezami[1]

    Dusz naszych, odsłoń skarbów twych złote kobierce!…»

    A potem krzyczał, raniąc jakieś Dobre Serce,

    I wielkie groby kopał i łkał nad grobami…

    25

    Odjechał, gdzieś daleko, na losy tułacze:

    Szczerą uczuli ulgę wszyscy z tej rozłąki,

    Otwarto śpiesznie okna, powiał podmuch z łąki

    I zmiótł ostałe po nim grzechy i rozpacze…

    Śmierć, Zaświaty, Pogrzeb, Samotnik, DuszaPrzed odjazdem napisał: «Żegnam! Za mą trumną

    30

    Nikt z was pewnie nie pójdzie?… Żyłem wedle skruchy.

    I tam, kędy się piętrzą Wielkich Gór łańcuchy

    Duch mój zapłonie świętą, ognistą kolumną!»

    Przypisy

    [1]

    Sezami — magiczna formuła pojawiająca się w opowieści o Ali Babie i czterdziestu rozbójnikach z Baśni z tysiąca i jednej nocy, w pierwszym tłumaczeniu na języki europejskie z pocz. XVIII w., francuskim, brzmi ono: „Sésame, ouvre-toi” , czyli: „Sezamie otwórz się”. [przypis edytorski]

    Close
    Please wait...