Spis treści

    1. Honor: 1
    2. Odwaga: 1
    3. Ojczyzna: 1
    4. Patriota: 1
    5. Przedmurze chrześcijaństwa: 1
    6. Rycerz: 1
    7. Sława: 1
    8. Śmierć: 1
    9. Śmierć bohaterska: 1
    10. Tchórzostwo: 1
    11. Walka: 1
    12. Zemsta: 1

    Mikołaj Sęp SzarzyńskiPieśń IIO Strusie, który zabit na Rastawicy od Tatarów. Roku Pańskiego[1]

    1

    Izaż wódz tebański[2], iż umarł, zgromiwszy

    Waleczne Spartany, zda się być szczęśliwszy,

    Niż on Aemilius[3], co przy wojsku zbitym

    U Kan żywot zawarł ześciem[4] znamienitym?

    5

    Honor, Odwaga, Sława, Ojczyzna, Przedmurze chrześcijaństwa

    Bądź tamten szczęśliwszy, poważniejsza żywie

    Sława tego, który z samym nielękliwie

    Potkał się nieszczęściem i stałą krwawemu

    Pokazał zwycięzcy twarz, Tchórzostwokiedy rączemu

    10

    Bachmatowi[5] drudzy, nie zbroi, ufają,

    A prze bojaźń próżną sławy odbiegają.

    Także Rastawica, potok nieszczęśliwy,

    Pierwej wód pozbędzie, niżli twe, poczciwy

    I nietrwożny Strusie, żywota skończenie

    15

    U rycerskich ludzi przyjdzie w zapomnienie:

    Wolał od strzał zginąć pohańca zdradnego,

    Niż tył swój pokazać sprośnie oczom jego.

    A gdy mu ktoś radził głupie sprzyjaźliwy,

    Aby, jako drudzy, zbiegł z chwile złośliwej,

    20

    Rzekł: „Ty folguj czasom, chceszli, a ja mojej

    Sławie będę godził; Śmierćnie tylko we zbrojej,

    Jest śmierć i na łożu; i tak pierzchliwego

    Śmierci grzbiet jest odkryt, jak piersi śmiałego.

    Nie wydam swych przodków: za Rzeczpospolitą

    25

    Upadnę ofiarą, da Bóg, znamienitą”.

    Tylkoż rzekł, wnet, jako pierzchać nieuczony

    Lew, od mnogiej zgrajej[6] będąc oskoczony

    I od tysiąc[7] łowców z gotowemi łuki,

    Patriota, Rycerz, Śmierć bohaterska, WalkaBliższe zagubiwszy, drugie straszy huki;

    30

    Wszytcy, wszytcy serca natrzeć nań nie mają,

    Tylko mu z daleka rany podawają;

    ZemstaOn zemdlon ostatniej już pomsty pożąda

    I, w kimby ząb martwy zostawić, pogląda:

    Tak sie Struś spracował w ostatniej potrzebie

    35

    I, sławie i cnocie czyniąc dosyć z siebie,

    Padł krwawy, gęstemi przywalon strzałami.

    Godny syn ojczyzny mężnymi sprawami!

    Przypisy

    [1]

    w pierwodruku brak daty. [przypis redakcyjny]

    [2]

    wódz tebański — Epaminondas, zwycięzca spod Leuktry i Mantinei, zm. 363 przed Chr. [przypis redakcyjny]

    [3]

    Aemilius — zwyciężony przez Hannibala r. 216 p.n.e. [przypis redakcyjny]

    [4]

    ześciem — zejściem. [przypis redakcyjny]

    [5]

    Bachmat — koń tatarski. [przypis redakcyjny]

    [6]

    od mnogiej zgrajej — przez liczną zgraję. [przypis redakcyjny]

    [7]

    od tysiąc — od tysiąca, prze tysiąc. [przypis redakcyjny]

    Close
    Please wait...