Blackout

Od 12 lat Wolne Lektury udostępniają książki nieodpłatnie i bez reklam
Jesteśmy najpopularniejszą biblioteką w Polsce: w 2019 roku 5,9 miliona unikalnych użytkowników odwiedziło nas 21 milionów razy. Wszyscy zasługujemy na bibliotekę, która gwarantuje dostęp do najwyższej jakości wydań cyfrowych.

Stoi przed nami realna groźba zamknięcia
Niestety, z milionów czytelników wspiera nas jedynie niewiele 190 osób. Środki, jakie do tej pory pozyskiwaliśmy ze źródeł publicznych, są coraz mniejsze.

Potrzebujemy pomocy Przyjaciół
Nie uda się utrzymać tej niezwykłej biblioteki bez Twojego wsparcia. Jeśli możesz sobie na to pozwolić, zacznij wspierać nas regularnie. Potrzeba minimum 1000 Przyjaciół, żeby Wolne Lektury dalej istniały.

Zostań naszym Przyjacielem!

Tak, chcę pomóc Wolnym Lekturom!
Nie chcę pomagać, chcę tylko czytać
Wesprzyj

Wspieraj Wolne Lektury

x

Spis treści

    1. Grób: 1
    2. Odrodzenie przez grób: 1
    3. Smutek: 1
    4. Strach: 1
    5. Tęsknota: 1
    6. Trup: 1 2

    Kazimierz Przerwa-TetmajerPamięć — to cmentarz…

    1

    Pamięć — to cmentarz: uczucia przeżyte

    Człowiek w niej składa na wieczny spoczynek,

    Na grobach sieje kwiat niezapominek[1],

    Z napisem rytym kładzie na nich płytę

    5

    I krzyże wznosi wyciosane z drzewa,

    Albo je w brązie lub złocie odlewa.

    Kiedy się zalśni gwiazdami wybita

    Kopuła niebios[2]: Gróbmyśl zwiedza mogiły,

    Prostuje krzyże, co się pochyliły,

    10

    Napis na głazie wykowany[3] czyta — —

    Przy jednej chwilę zatrzyma się trunie[4],

    Od drugiej szybko w dalszą drogę sunie.

    Czasem bezwiedna[5] ją zmusi potęga,

    Iż płytę z grobu, choć z wstrętem, podważy:

    15

    Trup, StrachSpojrzy na zwłoki z grozą w bladej twarzy,

    Chce odejść — stopy jej z ziemią coś sprzęga,

    W grób patrzeć musi, chociaż oczy kryje,

    I drży, że trup w nim ohydny odżyje…

    Trup, Odrodzenie przez gróbNiekiedy stawa[6] smutna na kurhanie[7],

    20

    Gdzie kwiat błękitny najbujniej się ściele:

    Podźwiga płytę żądnie[8], a nieśmiele — —

    O nie!… Ten trup już nigdy nie powstanie!…

    Próżno tęsknota do życia go woła

    Płomieniem serca i płomieniem czoła[9]

    25

    Smutek, TęsknotaNa grobie pięknej, niegdyś żywej chwili,

    Ze złożonymi na piersiach rękoma,

    Długo myśl, stojąc cicha, nieruchoma,

    W smutnej zadumie skroń ku ziemi chyli,

    I przez łzy patrzy na krzyż szczerozłoty,

    30

    Pełna dozgonnej, bezbrzeżnej tęsknoty…

    Odrosną kwiatom zerwane kielichy;

    Uwiędła trawa w czas chłodnej jesieni,

    Znów się o złotej wiośnie zazieleni;

    Słońce co rano ma świeże uśmiechy[10],

    35

    Choć się wieczorem za gór grzbiety schyla — —

    Nie zmartwychwstaje zmarła szczęścia chwila.

    Przypisy

    [1]

    niezapominki — dziś popr.: niezapominajki. [przypis edytorski]

    [2]

    gwiazdami wybita Kopuła niebios — sugerowane jest tu porównanie gwiazd do złotych gwoździ lub do innego elementu dekoracyjnego. [przypis edytorski]

    [3]

    wykować (daw.) — wykuć. [przypis edytorski]

    [4]

    truna — dziś popr.: trumna. [przypis edytorski]

    [5]

    bezwiedny — tu: nieznany. [przypis edytorski]

    [6]

    stawa — dziś popr.: staje. [przypis edytorski]

    [7]

    kurhan — grób w formie ziemnego kopca. [przypis edytorski]

    [8]

    żądnie — tu: chętnie. [przypis edytorski]

    [9]

    płomieniem czoła — żarliwą myślą. [przypis edytorski]

    [10]

    uśmiechy — rym zdradza wymowę „e pochylonego” jak „i”. [przypis edytorski]

    Close
    Please wait...