Spis treści

    1. Córka: 1
    2. Matka: 1
    3. Niebezpieczeństwo: 1
    4. Obyczaje: 1

    Dokonano uwspółcześnień z zakresu: pisowni łącznej / rozdzielnej (niemasz > nie masz; Podejdź że > Podejdźże); pisowni spółgłosek dźwięcznych / bezdźwięcznych (francuzkiej > francuskiej); interpunkcji - dodano przecinek (Pilnujże drzwi, aż wrócę). Uzupełniono cudzysłowy w pierwszej wypowiedzi kozy.

    Adam MickiewiczKoza, kózka i wilk

    Z Lafontaine'a

    1

    Matka, Córka, NiebezpieczeństwoSąsiadka koza, ta co to rozwódka,

    Z rodu Ostrożanka, a tak rześka czołem,

    Że umie łeb za łeb rozmówić się z wołem,

    I nie da lada wilku[1] brać się do podbródka,

    5

    Wczoraj w las idąc zbierać na domu potrzebę

    Rokitę czy łupią skórkę,

    Na gospodarstwie zostawiła córkę,

    Której jest na imię Bebe.

    A że młodym osobom pod niebytność matki

    10

    Rozliczne grożą przypadki,

    Nakazuje dziecku srogo:

    «Nie ruszać mi za próg nogą

    I nie przyjmować nikogo, nikogo.

    Jest tu wilk w okolicy; mam go w podejrzeniu,

    15

    Że zamyśla o czem brzydkiem[2];

    Pilnujże drzwi, aż wrócę i dam znak kopytkiem,

    Wołając cię po imieniu:

    Bebe! Lepiej że zgrzeszym ostrożności zbytkiem,

    Niż gdyby miało kiedy być przysłowiem trzodzie:

    20

    Mądra koza po szkodzie».

    O wilku mówiono w izbie,

    A wilk tuż siedział na przyzbie[3];

    Podsłuchał. Matka z domu, a on wnet do córki:

    Stuk i puk we drzwi komórki.

    25

    Wilk zwykle wyciem łaje albo grozi;

    Lecz gdy prosić ma potrzebę,

    Nieźle udaje śpiew kozi;

    Więc jako mógł najkoziej odezwał się: «Bebe!

    Otwórz!». A kózka na to: «Przepraszam, nie można,

    30

    Mamy nie masz[4], jestem sama».

    On znowu: «Bebe, otwórz, to ja, mama».

    Na to znów kózka ostrożna:

    «Głos wprawdzie matczyn[5]; ale czyś ty matka

    Jak mogę wiedzieć, gdy zamknięta klatka?

    35

    Podejdźże[6] tu i przez to pod progiem korytko

    Pokaż mi na znak kopytko».

    Wilk odszedł, klnąc Bebe i mać jej z ruska brzydko.

    ObyczajeTa bajka jest po całym świecie znana z treści;

    Lecz żeby ją dać poznać polskiej płci niewieściej,

    40

    Udawajmy, że wzięta z francuskiej powieści[7].

    Przypisy

    [1]

    wilku — dziś popr. forma C. lp: wilkowi. [przypis edytorski]

    [2]

    czem brzydkiem — daw. forma Msc.lp r.n.; dziś popr.: czymś brzydkim. [przypis edytorski]

    [3]

    przyzba — wał ziemny przy podmurówce, często z miejscem do siedzenia, np. ławeczką, przy daw. chacie wiejskiej. [przypis edytorski]

    [4]

    nie masz (tu daw.) — nie ma. [przypis edytorski]

    [5]

    matczyn — matczyny, należący do matki. [przypis edytorski]

    [6]

    podejdźże — konstrukcja z partykułą wzmacniającą -że. [przypis edytorski]

    [7]

    Udawajmy, że wzięta z francuskiej powieści — pod koniec XVIII i w XIX w. powieści francuskie stanowiły ulubioną lekturę kobiet z wyższych sfer w Europie. [przypis edytorski]

    Zamknij
    Proszę czekać…