Aby móc stabilnie działać w 2026 roku, potrzebujemy Twojego wsparcia!
dowiedz się więcej

Wpłać
 
300 000 zł

Witam Was serdecznie. Nazywam się Mateusz i jestem realizatorem w Postęp Studio, miejscu, gdzie powstają audiobooki dystrybuowane dalej przez Fundację Wolne Lektury.

Jako realizator odpowiadam za cały proces tworzenia audiobooka od nagrań lektorskich aż do finalnej postprodukcji. Wolne Lektury to świetna inicjatywa, która daje Wam dostęp do bazy, do dużej biblioteki lektur szkolnych zupełnie za darmo.

Jeżeli zależy ci na tym, aby móc dalej wspierać tą inicjatywę i aby ta inicjatywa mogła się rozwijać, dorzuć się, proszę, przysłowiową cegiełkę do zbiórki, która została, właśnie przez fundację założona. Z góry dziękuję i życzę wszystkiego dobrego.

Wesprzyj Wolne Lektury — teraz, zanim zapomnisz

O autorze

 Lukian
William Faithorne, domena publiczna, Wikimedia Commons

Lukian

Ur.
ok. 120 r. w Samosacie
Zm.
ok. 190 r. w Atenach
Najważniejsze dzieła:
Dialogi wybrane

Syryjski mówca, pisarz, satyryk tworzący po grecku w czasach cesarstwa rzymskiego. Wszystkie informacje o nim pochodzą z jego własnych dzieł, niełatwo jednak je interpretować, gdyż Lukian często posługiwał się ironią. Urodził się w Samosacie, mieście nad Eufratem, na pograniczu Syrii i Azji Mniejszej. Zdobył wykształcenie retoryczne i pracował jako mówca, podróżując m.in. do Grecji, Italii i Galii. Około roku 165 osiadł w Atenach, gdzie w ciągu dekady napisał większość swoich zachowanych dzieł. W wieku 50 lat został mianowany urzędnikiem rządowym w Egipcie, po czym informacje o nim się urywają.

Twórczość Lukiana obejmuje ponad 80 dzieł, głównie dialogów. Do najbardziej znanych jego tekstów należą: opowiadanie Lucjusz czyli Osioł, parodia popularnych opowieści podróżniczych i mitologicznych Prawdziwa historia, uważana za jeden z pierwszych utworów fantastycznych, dialog fantastyczny Ikaromenippos albo Podróż Napowietrzna, zbiory dialogów: Rozmowy bogów, Rozmowy heter oraz pisma na wpół filozoficzne: Rozmowy zmarłych, Wysprzedaż żywotów.

Stworzył nowy gatunek literacki: dialogi satyryczne, w których polemizował z różnymi szkołami filozoficznymi, wyśmiewał nowe wierzenia, przesądy religijne i zabobony, krytykował bogów wyobrażanych na wzór ludzi, hipokryzję, pogoń za bogactwem. Dzięki jasnemu stylowi, odwołaniom do klasycznej kultury greckiej, krytycznemu podejściu do rzeczywistości i ciętemu dowcipowi zyskał sobie szczególną popularność w czasach renesansu i oświecenia.