TPWL

Wolne Lektury potrzebują pomocy! Wesprzyj bezpłatną bibliotekę internetową i przeczytaj utwory napisane specjalnie dla Ciebie.

x

Spis treści

    1. Ogień: 1
    2. Zima: 1

    Artur OppmanLegendy warszawskieWstęp

    1

    Ogień, ZimaNoc srebrna śniegiem, wiatr mroźny dmucha,

    Na skrzypcach zimy gra zawierucha,

    Kłębami śniegu w okna uderza,

    To coś zaszepce, jakby z pacierza,

    5

    To się rozjęczy nutą żałosną,

    Jakby tęskniła za cudną wiosną,

    To znów na chwilę płacz swój uciszy

    I gwiazd milionem błyśnie w tej ciszy.

    Jakże to miło w wieczór zimowy

    10

    W cieple zacisznej siedzieć alkowy;

    W piecu się ogień dopala właśnie,

    W ciemnej czeluści mignie, to zgaśnie,

    Sypie iskierki czerwone, złote,

    W sercach nieznaną budzi tęsknotę

    15

    Za czemś minionem, za czemś dalekiem[1],

    Za dawnym światem, za dawnym wiekiem.

    Zimową nocą w alkowie starej

    Umarłych czasów snują się mary,

    W wielkim fotelu, z przed stu lat może,

    20

    Wsłuchał się dziaduś w zamieć na dworze;

    Jakby ustami jakiegoś ducha

    Głos mu wichury gada do ucha,

    0 tem[2], co było, co się prześniło,

    Co już — od kiedy! — śpi pod mogiłą…

    25

    I nagle dziatwa przypadnie z wrzawą:

    — Powiedz nam, dziadziu, bajkę ciekawą!

    — Jak szedł Twardowski do piekieł bramy?

    — O, nie, dziadziusiu! Znamy to, znamy!

    — Więc o Madeju, co zbrodnie knował?

    30

    — Ach, wiemy: Madej odpokutował!

    — To o Kopciuszku w zgrzebnej odzieży?

    — Na pamięć umiem, niech dziadziuś wierzy!

    — No, to już nie wiem, co rzec w tej sprawie!

    — Powiedz nam, dziadziu o… o Warszawie!

    35

    Pochylił dziaduś głowę zmęczoną,

    Ale mu w oczach iskry zapłoną,

    Strudzone serce mocniej kołata.

    Bo swej młodości przypomniał lata:

    Jak to w ulicach starej Warszawy

    40

    Gonił za widmem rycerskiej sławy,

    Jak każda cegła, każdy głaz w murze

    Wskrzeszały przeszłość w zlocie, w purpurze.

    Na szarej Wiśle, na mętnej fali

    Piosnka syreny ulata wdali,

    45

    W zapadłych w ziemię lochach zwaliska

    Zły bazyliszek ślepiami błyska,

    Męczeńska Praga krwią się zalała,

    W królewskim zamku łka Dama Biała…

    A nad główkami dzieciaków grona

    50

    Cudowny Chrystus wznosi ramiona…

    Dali mu malcy myśl do gawędy:

    Starej Warszawy stare legendy…

    Przypisy

    [1]

    Za czemś minionem, za czemś dalekiem — dziś poprawnie: Za czymś minionym, za czymś dalekim. [przypis edytorski]

    [2]

    O tem — dziś popr.: o tym. [przypis edytorski]

    Close
    Please wait...