Blackout

Od 12 lat Wolne Lektury udostępniają książki nieodpłatnie i bez reklam
Jesteśmy najpopularniejszą biblioteką w Polsce: w 2019 roku 5,9 miliona unikalnych użytkowników odwiedziło nas 21 milionów razy. Wszyscy zasługujemy na bibliotekę, która gwarantuje dostęp do najwyższej jakości wydań cyfrowych.

Stoi przed nami realna groźba zamknięcia
Niestety, z milionów czytelników wspiera nas jedynie niewiele 190 osób. Środki, jakie do tej pory pozyskiwaliśmy ze źródeł publicznych, są coraz mniejsze.

Potrzebujemy pomocy Przyjaciół
Nie uda się utrzymać tej niezwykłej biblioteki bez Twojego wsparcia. Jeśli możesz sobie na to pozwolić, zacznij wspierać nas regularnie. Potrzeba minimum 1000 Przyjaciół, żeby Wolne Lektury dalej istniały.

Zostań naszym Przyjacielem!

Tak, chcę pomóc Wolnym Lekturom!
Nie chcę pomagać, chcę tylko czytać
Wesprzyj

Wspieraj Wolne Lektury

x

Spis treści

    1. Kobieta: 1
    2. Patriota: 1
    3. Poświęcenie: 1
    4. Powstanie: 1
    5. Rozstanie: 1
    6. Żałoba: 1

    interpunkcja - dodano przecinki: Schowaj, matko, suknie moje

    Konstanty GaszyńskiCzarna sukienka

    1

    ŻałobaSchowaj, matko, suknie moje,

    Perły, wieńce z róż,

    Jasne szaty, świetne stroje,

    Nie dla mnie to już.

    5

    Patriota, KobietaKiedyś jam kwiaty, stroje lubiła,

    Gdy nam nadziei wytryskał zdrój;

    Lecz gdy do grobu Polska zstąpiła

    Jeden mi tylko pozostał strój:

    Czarna sukienka.

    10

    Narodowe nucąc śpiewki,

    Widząc szczęścia świt,

    Kiedym szyła chorągiewki

    Dla ułańskich dzid,

    PoświęcenieWtenczas mnie kryła szata godowa,

    15

    Lecz gdy wśród boju zginął brat mój,

    Kulą przeszyty na polach Grochowa,

    Jeden mi tylko przystoi strój:

    Czarna sukienka,

    RozstanieGdy kochanek w sprawie bratniej

    20

    Mściwą niosąc broń,

    Przy rozstaniu raz ostatni

    Moją ścisnął dłoń,

    Wtenczas, choć smutna, lubiłam stroje,

    Lecz gdy się krwawy zakończył bój,

    25

    A on gdzieś poszedł w strony nieswoje,

    Jeden mi tylko przystoi strój:

    Czarna sukienka.

    PowstanieGdy liść Igań, Wawru kwiaty

    Dał nam zerwać los,

    30

    Brałam perły, drogie szaty

    I trefiłam[1] włos;

    Lecz gdy nas zdrady wrogom sprzedały,

    Gdy zaległ Polskę najeźdźców rój,

    Gdy w pętach jęczy naród nasz cały,

    35

    Jeden mi tylko przystoi strój:

    Czarna sukienka.

    Przypisy

    [1]

    trefić (daw.) — układać włosy w loki. [przypis edytorski]

    Close
    Please wait...