Wolne Lektury potrzebują pomocy...



Wolne Lektury utrzymują się z dobrowolnych darowizn i dotacji.


Na stałe wspiera nas 380 czytelników i czytelniczek.
Niestety, minimalną stabilność działania uzyskamy dopiero przy 1000 regularnych darczyńców.


Dołącz do darczyńców! Przyjaciele Wolnych Lektur zyskują wcześniejszy dostęp do nowych publikacji!
Potrzebujemy Twojej pomocy!

TAK, wpłacam
Tym razem nie pomogę, przechodzę prosto do biblioteki
Informacje o nowościach

Informacje o nowościach w naszej bibliotece w Twojej skrzynce mailowej? Nic prostszego, zapisz się do newslettera. Kliknij, by pozostawić swój adres e-mail.

x

Spis treści

    1. Artysta: 1
    2. Kondycja ludzka: 1
    3. Los: 1
    4. Modlitwa: 1
    5. Piękno: 1
    6. Stworzenie: 1
    7. Sztuka: 1
    8. Uroda: 1

    pisownia łączna / rozdzielna: wkońcu > w końcu; poprostu > po prostu; możnaby > można by itp.

    pisownia joty: loteryi > loterii itp.

    interpunkcja: O spraw to panie, nad pany > O, spraw to, panie nad pany itp.

    Tadeusz Boy-ŻeleńskiModlitwa estety

    Kondycja ludzka, LosW wielu rzeczach świat po prostu
    Jest podobny do loterii:
    Nie wybierasz swego wzrostu
    Ani swojej peryferii.
    Tak byś wolał, czy inaczej.
    Chcesz być cienki, chcesz być gruby,
    Rośniesz, jak ci traf przeznaczy
    Prima vista[1], ot, bez próby.
    Nim się dowiesz, co potrzeba
    O proporcji i o formie,
    Spadasz na świat prosto z nieba
    W gotowiutkim uniformie.
    Jakie system ten ma skutki,
    Co wyrasta z tego dalej,
    Powiedzmy to bez ogródki
    Widać choćby po tej sali:
    Jednemu policzysz kości,
    Na drugiego znów tak padło,
    Że aż kapie od tłustości,
    Gdzie pomacać, samo sadło;
    Jeden krzywą ma łopatkę.
    Drugi, losów tajemnicą,
    Tu i ówdzie wdał się w matkę
    I chodzi z damską miednicą;
    Ta gładziutka jest jak chłopak,
    Druga znowu istna kukła,
    Tamta wszystko ma na opak,
    Tu jest wklęsła, tam wypukła —
    Cały wyrób, bierz go czarci,
    Ma fuszerki wszystkie cechy,
    Widać — więcejśmy[2] nie warci
    Za paskudne nasze grzechy.
    StworzenieGłowy sobie Bóg nie suszy
    Nad doczesnym naszym kształtem —
    Dzieli po kawałku duszy
    A resztę kropi ryczałtem;
    Z byle gliny, choć z zakalcem,
    Lepi Stwórca ludzki potwór,
    Potem, od niechcenia, palcem
    Machnie jeden, drugi otwór,
    Zesztrychuje z góry na dół
    Przyklepie cię po ciemieniu,
    I marsz na ten ziemski padół
    Służyć swemu przeznaczeniu.
    SztukaMiły Boże! uważ przecie,
    W swej dobroci niesłychanej,
    Toż my żyjem dziś na świecie
    W wieku Sztuki Stosowanej!
    PięknoDziś, gdy cały świat ocenia
    Artystycznej wagę formy,
    Stan ten jest nie do zniesienia
    I wprost krzyczy o reformy!
    ArtystaLada mebel dziś nam składa
    Skończony — panie! — artysta,
    A ten, który na nim siada
    Wygląda — ironia czysta!
    To nam w końcu życie zbrzydzi;
    Dziś, człowiek dobrego tonu
    Czasem się po prostu wstydzi
    Wejść do własnego salonu!
    Toż tam przecie siedzą w niebie
    Rafaele[3] czy Van Dycki[4],
    Można by złożyć w potrzebie
    Mały kursik estetyki…
    Prosimy więc, dobry Boże,
    Więcej smaku, więcej gracji,
    I, w twym ludzkim arcytworze,
    Bogdaj trochę stylizacji;
    Uroda, ModlitwaPodnosim modły pokorne
    Niechaj twoja ręka szczodra
    W linie wężowo-wytworne
    Kreśli niewiast naszych biodra,
    Niechaj matron naszych biusty,
    Polskiego domu dostatek,
    Zamiast kształtów glorii tłustej
    Będą jako lilii płatek,
    A cnota dziewic niewinnych,
    O, spraw to, panie nad pany,
    Niech ma, zamiast wszystkich innych,
    Zapach esencji różanej.

    Przypisy

    [1]

    prima vista, własc. a prima vista a. a vista (z wł.: pierwszy raz widząc) — za pierwszym razem, bez wcześniejszych ćwiczeń (najczęściej o odegraniu lub odśpiewaniu utworu muzycznego, którego nuty wykonawca widzi po raz pierwszy). [przypis edytorski]

    [2]

    więcejśmy nie warci (daw.) — nie jesteśmy więcej warci. [przypis edytorski]

    [3]

    Rafael Santi (1483–1520) — włoski malarz epoki renesansu. [przypis edytorski]

    [4]

    Antoon van Dyck (1599–1641) — malarz flamandzki epoki baroku, uczeń Rubensa. [przypis edytorski]

    Close
    Please wait...