William Blake, Zaślubiny Nieba i Piekła
Posłuchaj w ElevenReader

Wybierz wersję dla siebie:

.pdf

Jeśli planujesz wydruk albo lekturę na urządzeniu mobilnym bez dodatkowych aplikacji.

.epub

Uniwersalny format e-booków, obsługiwany przez większość czytników sprzętowych i aplikacji na urządzenia mobilne.

.mobi

Natywny format dla czytnika Amazon Kindle.

Na kartach ksiąg prorockich Williama Blake'a przewijają się tajemnicze postacie, symbolizujące różnorodne stany ducha, aspekty osobowości i etapy życia człowieka. Zaślubiny Piekła i Nieba są jedną z takich ksiąg w twórczości angielskiego preromantyka.

Twórczość Williama Blake'a

Do najbardziej znanych dzieł literackich Williama Blake'a, jednego z prekursorów romantyzmu angielskiego, należą dwa tomy poezji: Songs of Innocence (Pieśni niewinności) oraz Songs of Experience (Pieśni doświadczenia). Blake jest również autorem szeregu tzw. ksiąg prorockich, zawierających jego osobistą, dosyć hermetyczną mitologię.

Treść utworu Zaślubiny Piekła i Nieba Williama Blake'a

Tworzony w latach 1790–1793 utwór poetycko-prozatorski Zaślubiny Piekła i Nieba (ang. The Marriage of Heaven and Hell) zaliczany jest właśnie do ksiąg prorockich i stanowi zdecydowanie jedną z bardziej przystępnych pozycji z tego zbioru. William Blake przedstawia w nim fantastyczne wizje, w których podróżuje przez piekło i kosmos, debatuje ze starotestamentalnymi prorokami i wchodzi w spór ze swoim aniołem stróżem. Fragmenty te przeplatają się z polemiką Blake'a z tradycyjną koncepcją dobra i zła oraz refleksjami na temat natury religii. Nie brakuje także elementów poezji, takich jak otwierający utwór Argument czy finałowa Pieśń wolności. W tekście utworu da się zauważyć inspirację Rajem utraconym Johna Miltona, Pismem Świętym, Boską komedią Dantego, a także naukami szwedzkiego filozofa i mistyka Emmanuela Swedenborga.

Obecność dzieła Blake'a w kulturze

Nawiązania do Zaślubin Piekła i Nieba możemy odnaleźć we współczesnej kulturze, także popularnej. Fragment o „drzwiach percepcji” (ang. the doors of perception) posłużył za tytuł eseju Aldousa Huxleya z roku 1954, popularnego w czasach kontrkultury hipisowskiej. Nazwa zespołu The Doors również stanowi nawiązanie do koncepcji „drzwi percepcji” Blake'a. Z kolei w roku 1998 norweska grupa Ulver wydała album Themes from William Blake's The Marriage of Heaven and Hell, będący muzyczną wersją Zaślubin Piekła i Nieba. W literaturze polskiej zaś nawiązanie do twórczości angielskiego poety-mistyka odnajdujemy w tytule powieści Olgi Tokarczuk Prowadź swój pług przez kości umarłych z 2009 roku, który został zaczerpnięty z jednego z przysłów Piekła zawartych w utworze Blake'a.

O autorze

William Blake
Thomas Phillips, domena publiczna, Wikimedia Commons

William Blake

Ur.
28 listopada 1757 w Londynie
Zm.
12 sierpnia 1827 w Londynie
Najważniejsze dzieła:
Zaślubiny Nieba i Piekła

Angielski poeta, pisarz, malarz i rytownik, prekursor romantyzmu angielskiego.

Zarówno prace, jak i styl myślenia Blake'a cechował głęboki mistycyzm, wizjonerstwo i indywidualizm. W historii literatury zaliczany jest do grona ,,poetów wyklętych" (fr. poètes maudits).
Do jego najbardziej znanych dzieł literackich należą: Milton (zawierający sławny hymn funkcjonujący pod tytułem Jerusalem), tomy poezji Pieśni niewinności (w oryg. Songs of Innocence ) i Pieśni doświadczenia (Songs of Experience), a także w przeważającej większości pisane prozą poetycką wizyjne Zaślubiny Nieba i Piekła (The Marriage of Heaven and Hell), pisana prozą Księga Urizena (The Book of Urizen) i Księga Losa The Book of Los ) oraz niedokończony poemat proroczy Czterej Zoa (pełny tytuł: Czterej Zoa: męki miłowania i zazdrości, gdy umarł i był osądzony Albion i pradawny człowiek, w oryg.The Four Zoas: The Torments of Love and Jealousy in the Death and Judgement of Albion the Ancient Man).
William Blake pracował jako rytownik, ozdabiał rysunkami i akwarelami utwory literackie zarówno własne, jak i innych autorów. Dzięki swemu mecenasowi, Johnowi Flaxmanowi, zyskał większą swobodę twórczą. Zajmował się również malarstwem, w którym, podobnie jak w utworach pisarskich znajdowały odzwierciedlenie jego poszukiwania filozoficzno-religijne i przeżycia mistyczne. W Londynie był związany z grupą artystyczną Shoreham Ancients. Za życia nie zyskał większego uznania w żadnej z dziedzin sztuki, którym się poświęcił. Po śmierci został złożony w nieoznaczonym grobie na londyńskim cmentarzu Bunhill Fields, będącym od XVII do XIX w. miejscem spoczynku wielu nonkonformistów angielskich.