Chcemy, aby każde dziecko w Polsce miało wygodny i bezpłatny dostęp do lektur szkolnych - zróbmy to razem! Wspieraj Wolne Lektury stałą wpłatą

Dorzucam się!
Tym razem nie pomogę
Ufunduj e-książki dla dzieciaków

Lektury szkolne za darmo dla każdego dzieciaka? To możliwe dzięki wsparciu darczyńców takich jak Ty! Kliknij i dorzuć się >>>

x

Spis treści

    1. Grób: 1
    2. Modlitwa: 1
    3. Otchłań: 1
    4. Pokój: 1
    5. Wojna: 1
    6. Żołnierz: 1

    fleksja: strasznemi > strasznymi

    interpunkcja - dodano przecinek: Wypłać żołd boską zapłatą, Którym glina skleja rany.

    Jean-Marc BernardDe profundis[1]tłum. Stefan Napierski

    1
    Wojna, Żołnierz, Pokój, Otchłań, ModlitwaZ jamy czarnej, z rowu głębi
    Wznosimy dziurawe dłonie,
    W których bagnet krwawy płonie,
    O, Panie, jak lot gołębi!
    5
    Ognia rdza, posuchy skaza
    Spaliła skronie, jak wióry;
    Zwalono na nie wichury
    Fal, płomieni i żelaza!
    Widzisz nas w skorupie błota,
    10
    Uschłych, jak proch, co się kruszy…
    Lecz czyś oglądał loch duszy,
    Dojrzał podmuch, co migota[2]?
    Wydrążyły nas boleści,
    Kres w majakach się oddala,
    15
    Oto zalewa nas fala,
    Jako rozbitków bez cześci[3].
    GróbOświeć serce, co przetrwało
    W szańcu, gdzie woda bulgoce,
    Rozedrzyj leje i noce
    20
    Strasznymi skrami zapału!
    Wypłać żołd boską zapłatą,
    Którym[4] glina skleja rany.
    Martwym daj sen nieprzespany:
    Panie! zasłużyli na to.

    Przypisy

    [1]

    de profundis (łac.) — z głębokości; nawiązanie do Psalmu 130 z biblijnej Księgi Psalmów: „Z głębokości wołam do Ciebie, Panie”. Wiersz został napisany przed śmiercią autora na froncie na początku pierwszej wojny światowej. [przypis edytorski]

    [2]

    migota — dziś popr. forma 3 os. lp cz.ter.: migoce a. migocze. [przypis edytorski]

    [3]

    cześci — dziś popr. forma D. lp: czci. [przypis edytorski]

    [4]

    Wypłać żołd boską zapłatą, którym glina skleja rany — sens: wypłać żołd tym żołnierzom, którzy mają rany posklejane gliną. (W oryginale ta strofa brzmi: „Mais aux morts, qui ont tous été/ Couchés dans la glaise et le sable/ Donnez le repos ineffable,/ Seigneur! ils l'ont bien mérité.”). [przypis edytorski]

    Zamknij
    Proszę czekać…
    x