Bąk i piłka

tłum. Cecylia Niewiadomska

czytaj online

2×
1.75×
1.5×
1.25×
1×
0.75×
0.5×

Bąk i piłka Czyta: Mariusz Rzepka, reż. Mariusz Rzepka

?

Pobieranie e-booka

Wybierz wersję dla siebie:

.pdf

Jeśli planujesz wydruk albo lekturę na urządzeniu mobilnym bez dodatkowych aplikacji.

.pdf

.epub

Uniwersalny format e-booków, obsługiwany przez większość czytników sprzętowych i aplikacji na urządzenia mobilne.

.epub

.mobi

Natywny format dla czytnika Amazon Kindle.

.mobi

inne formaty

Pobieranie audiobooka

Wybierz wersję dla siebie:

.mp3

Uniwersalny format, obsługiwany przez wszystkie urządzenia.

.mp3

OggVorbis

Otwarty format plików audio, oferujący wysokiej jakości nagranie.

.ogg

DAISY

Format dla osób z dysfunkcjami czytania.

DAISY

Dramatyczne historie miłosne mogą przydarzyć się wszędzie, nawet w pudełku z zabawkami.

Tragiczny trójstronny związek uczuciowy pomiędzy mahoniowym bąkiem, piękną piłką i jaskółką, odrzucone oświadczyny, dręcząca tęsknota — wiele się dzieje w dziecięcym pokoju, gdy nikt nie patrzy.

Baśń Bąk i piłka może zaskoczyć przewrotną puentą. Według niektórych teorii inspiracją do jej powstania był zawód miłosny Andersena.

Na baśniach Hansa Christiana Andersena wychowały się całe pokolenia, a przecież niewiele brakowało, by wcale nie powstały — marzeniem młodego Andersena była kariera aktorska. Wykształcenie zdobył dzięki stypendium królewskiemu. Był niespokojnym duchem, wiele podróżował, utrzymywał kontakty m.in. z Kierkegaardem i Dickensem. Baśnie, których uzbierało się kilka tomów, nie są jego jedynym dziełem, choć z pewnością najbardziej znanym. Sam podkreślał, że są przeznaczone zarówno dla dzieci, jak i dorosłych.

O autorze

Hans Christian Andersen

Ur.: 2 kwietnia 1805 w Odense
Zm.: 4 sierpnia 1875 w Kopenhaga
Najważniejsze dzieła:: Calineczka, Dziewczynka z zapałkami, Królowa śniegu, Mała syrenka, Baśnie, Brzydkie kaczątko

Duński baśniopisarz i poeta. Po śmierci ojca, ubogiego szewca, który dla zarobku wziął udział w kampanii napoleońskiej, 14-letni Hans Christian opuścił dom i ruszył do Kopenhagi. Marzył o teatrze, lecz ani jego występy aktorskie, ani dzieła sceniczne (debiut 1829 r. Miłość na Wieży Mikołaja) nie zyskały uznania. Dzięki stypendium królewskiemu (1822) i wsparciu życzliwych ludzi skończył szkołę i został sławnym autorem. W uznaniu zasług otrzymał tytuł profesora (1851) i radcy (1874). Przyjaźnił się m.in. z Dickensem i braćmi Grimm. Andersen podkreślał, że jego baśnie są utworami poważnymi, nie tylko dla dzieci, ale i dla dorosłych.