Ja ranię. Au, au! Prędko, lekarstwa. Idzie się najkrótszą drogą wprost do przyczyn choroby. „Dalej...

Stało się, że chcę ci powiedzieć, iż pewna piękność ujarzmiła me serce i...

Kula, nie szalej! Kupiłem kwiatów dla niej!

Lepiej było dać jej gotówką.

Tyś...

Wiesz, ja przecie nie mogę uwierzyć, żebyś tak był blisko niej i tak… nic… tego...

Całuję rączki.

Dobrze, już dobrze… no… gdzie?

Wyszła...

Dzieciuś, pieszczoszka, Stefuś… jak zechce i kiedy zechce… choćby zaraz jestem twój… i z dyrektorem...