5519 darmowych utworów do których masz prawo

Język

Autor: Wiktor Teofil Gomulicki

  • Wiktor Teofil Gomulicki X
  1. Nowelistyczny utwór Wiktora Gomulickiego, poświęcony kwestiom człowieczeństwa, głęboko etyczny w swej wymowie. Jeden z wielu dowodów, jak bardzo autor angażował się w próby zdefiniowania treści uniwersalnych.

    Oskarżony w pewnym momencie swego życia przez niektóre środowiska o antysemityzm twórca prezentuje oto krótką, choć obszerną w przesłaniu opowieść, w której bohaterem, a zarazem narratorem czyni piętnastoletniego gimnazjalistę. Tytułowy chałat to umowna zasłona, za którą chłopak odkrywa prawdziwe, ludzkie oblicze Żyda-dorożkarza. Przepiękna nowela jest odpowiedzią pisarza na zarzuty padające pod jego adresem i opowiedzeniem się raz na zawsze po stronie tych, którzy wiedzą, że pojęcie człowieczeństwa z definicji nie uznaje podziałów rasowych, wyznaniowych czy narodowościowych.

  2. Wspomnienia niebieskiego mundurka to powieść autorstwa Wiktora Gomulickiego osadzona w realiach XIX-wiecznej Polski.

    Autor opisuje rzeczywistość ówczesnej szkoły powiatowej dla chłopców w Pułtusku, ukazuje również ich pozaszkolne życie i rozterki. Gomulicki zwraca uwagę na realia społeczne, problemy przystosowania się uczniów pochodzacych z różnych warstw społecznych, relacje zachodzące w klasie, różnych nauczycieli i podejście do nauczania, a także sposoby spędzania wolnego czasu, zabawy, rozterki i dylematy młodzieży tamtych czasów.

    Wspomnienia niebieskiego mundurka są bardzo cennym obrazem życia młodych ludzi w XIX wieku. Zainteresuje i dorosłych, i dzieci ze względu na ciekawe i pełne humoru, ale także wzruszające przedstawienie tak odległych lat.

Wybrane utwory

Motywy i tematy

Autor: Wiktor Teofil Gomulicki

Ur.
17 października 1848 r. w Ostrołęce

Zm.
14 lutego 1919 r. w Warszawie

Najważniejsze dzieła:
Twórczość poetycka: Poezje (1882), Poezje (1886), Nowe pieśni (1896), Wiersze. Zbiór Nowy (1901), Biały sztandar (1907, poezje pacyfistyczne), Światła (1919), Pod znakiem Syreny (1944, wybór wierszy warszawskich).
Powieści: Cudna mieszczka (1897), Miecz i łokieć (1903), Ciury (1907), Siódme amen IMC Pana Mokrzeckiego (1910), Car widmo (1911), Bój olbrzymów (1913).
Powieści dla młodzieży: Niedziela Romcia (1896), Wspomnienia niebieskiego mundurka (1906).
Szkice literackie: Kłosy z polskiej niwy (1912), Sylwety i miniatury literackie (1916). Varsaviana: Opowiadania o starej Warszawie (1900-1909)

Polski poeta, powieściopisarz, eseista, jeden z najważniejszych twórców polskiego pozytywizmu. Badacz historii Warszawy, kolekcjoner. Publikował również pod pseudonimem Fantazy.
Wychowanek gimnazjum w Pułtusku, student prawa w Szkole Głównej w Warszawie. Jego debiutanckie wiersze ukazały się w Tygodniku Ilustrowanym. Studiów nie ukończył z powodu nasilającej się rusyfikacji.
W latach 1873-1874 i 1887-1889 pracował w redakcji "Kuriera Warszawskiego", od 1875 do 1888 w redakcji "Ilustrowanego Kuriera Codziennego", redagował czasopisma satyryczne: "Muchę" (w 1874 r.) i "Kolce" (w 1881 r.), w latach 1889-1890 czasopismo literacko-artystyczne "Tygodnik Powszechny", współpracował z "Prawdą", "Świtem", "Krajem". Pisywał również liczne felietony i nowele, tłumaczył poezję, jako pierwszy w Polsce przełożył Kwiaty zła Charles'a Baudelaire'a.
Podróżował po Europie, zbierając materiały do monografii C. K. Norwida. W 1893 otrzymał od belgijskiej Akademii Sztuk, Umiejętności i Literatury medal pierwszej klasy i dyplom honorowy. W 1911 został skazany na rok twierdzy za napisanie przedmowy do opowiadania Adama Mickiewicza, kary nie odbył dzięki amnestii dla przestępców politycznych. W 1912 r. w 30-lecie pracy pisarskiej uczczono wydaniem obszernego wyboru jego drobnych utworów pt. Pokłosie. W 1918 r. otrzymał nagrodę literacką im. Elizy Orzeszkowej.

  • Przeczytaj artykuł o autorze w Wikipedii
  • Wiktor Teofil Gomulicki w Wikipedii
    Zamknij

    * Ładowanie