Ur.

10 grudnia 1870 w Gandawa

Zm.

4 czerwca 1925 w Paryżu

Najważniejsze dzieła:

Pieśni Bilitis, Afrodyta, Kobieta i pajac

Francuski pisarz i poeta.
Przyjaźnił się od czasów szkolnych z André Gidem, wcześnie zaczął pisać i prowadzić czasopismo literackie. W jego przeglądzie literackim "La Conque", założonym w 1891 r., publikowali twórcy z kręgu parnasistów i symbolistów.
W 1894 r. Louÿs opublikował Pieśni Bilitis, podając je za odnalezione utwory starogreckiej poetki z czasów Safony.
Wiele swoich utworów pisał w dwóch wersjach, przy czym ta nieoficjalna przesycona była erotyzmem, np. Sekretne pieśni Bilitis.
Był też autorem obfitej korespondencji, m.in. z Claudem Debussy, Paulem Valéry i André Gidem. W 1898 r. urodził się jego syn, owoc romansu z Marią de Régnier, córką poety Joségo Marii de Heredia i żoną poety Henriego de Régniera. W 1899 r. Louÿs ożenił się z siostrą Marii, Luizą. Z drugiego małżeństwa, zawartego w 1923 r., miał troje dzieci.
Wiele z jego dzieł nie wyszło drukiem za jego życia.