5354 darmowe utwory do których masz prawo

Język

Autor: Jonas Biliūnas

  • Jonas Biliūnas X
  1. Įvairūs apsakymėliai – można nazwać debiutem literackim autora. Jest to zbiór nowel, obejmujący takie utwory, jak Ubagas, Lazda czy Brisiaus galas.

    Wszystkie bez obaw nasiąknięte ideami humanistycznymi w sposób przejrzysty przedstawiają subtelny świat wewnętrzny człowieka (najczęściej rolnika, zwykłego pracownika), liryczne spojrzenie na świat. Dzięki mistrzowskiemu stylowi pisarza zwykłe codzienne sprawy nabierają metafizycznego wymiaru, aczkolwiek nie jednemu czytelnikowi potrafią wycisnąć łzę z oka.

  2. Liūdna pasaka – jak też mówi sama nazwa, jest to „smutna baśń”, powstała w wyniku obserwacji własnych pisarza rzeczywistości porewolucyjnej (1905 r.).

    Znajdujący się w sanatorium w Zakopanem pisarz zostaje świadkiem druzgocącej siły powstańczej. Nieboga Juozapota nieświadoma własnych czynów i rozmów, a jednak niczym na spowiedzi, otwiera przed pisarzem to, co na sercu leży. Słowo po słowie opowiada baśń swego życia, tę smutną.

Wybrane utwory

Autor: Jonas Biliūnas

Ur.
11 kwietnia 1879 r. w Niuronisie (lit. Niūronys), pow. uciański
Zm.
8 grudnia 1907 r. w Zakopanem (Polska)
Najważniejsze dzieła:
Įvairūs apsakymėliai; bardziej znane opowiadania: Brisiaus galas, Laimės žiburys, Kliudžiau, Ubagas, Lazda, opowieść Liūdna pasaka.

Litewski pisarz, publicysta, prekursor lirycznej prozy litewskiej, działacz polityczny kon. XIX – pocz. XX wieku.

Pochodził z rodziny majętnych rolników jako ostatnie – ósme – dziecko. Przygotowany przez daraktora wiejskiego naukę pobierał w gimnazjum w Liepaji. Już w czasach gimnazjalnych wciągnął się w działalność społeczną i polityczną, zgromadził potajemną grupkę młodych ludzi. Po śmierci obojga rodziców oraz po tym, gdy w 1899 r. zrezygnował z seminarium duchownego, został pozbawiony materialnego wsparcia ze strony rodziny, wynikiem czego było udzielanie przezeń prywatnych lekcji. W 1900 r. ukończył gimnazjum w Szawlach (lit. Šiauliai), po czym wstąpił na Wydział Medycyny Uniwersytetu w Tartu. Został jednak usunięty z uczelni za działalność w demonstracjach studenckich, organizacjach antycarskich oraz rozruchach. W 1902 r. przeniósł się do Poniewieża (lit. Panevėžys), gdzie poznał swą przyszłą żonę – stomatolog Juliję Jasulaitytė. Tam też zgromadził grupę Litewskiej Partii Socjaldemokratów, której początkowo sam przewodził. Gościnnie wziął udział w zjeździe Partii Demokratycznej. Nadal udzielał lekcji prywatnych i pisywał do gazet litewskich.

Nie otrzymawszy pozwolenia na powrót na Uniwersytet w Tartu, wstąpił do Wyższej Szkoły Handlowej w Lipsku (1903 r.), wtedy też zaczął się interesować literaturą. Gdy będąc w Lipsku zachorował na gruźlicę, przeniósł się na Uniwersytet w Zurychu, gdzie rozpoczął studia literaturoznawcze. Choroba coraz bardziej dawała mu się we znaki i w 1905 r. powrócił na Litwę.

Zamknij

* Ładowanie