Aby móc stabilnie działać w 2026 roku, potrzebujemy Twojego wsparcia!
dowiedz się więcej

Wpłać
 
600 000 zł

Cześć, nazywam się Alik, jestem z Krakowa

Z Wolnymi Lekturami działam od 2023 roku. Zacząłem jako wolontariusz, a po roku dołączyłem do zespołu redakcyjnego. Zajmuję się redakcją merytoryczną i techniczną. Przygotowane przez nas teksty można czytać na czytnikach e-booków, monitorach, tabletach, telefonach. Część z naszej biblioteki jest też udostępniona w formie audiobooków.

Wolne Lektury są wspaniałym projektem, który udostępnia klasykę światową i polską dla wszystkich czytelników. Bez wyjątków, bez logowania, bez abonamentu, bez limitu książek. Bardzo się cieszę, że jestem częścią społeczności redaktorek, redaktorów i czytelników Wolnych Lektur. Zapraszam do biblioteki www.wolnelektury.pl.

Wesprzyj nas — teraz, zanim zapomnisz
Ignacy Dąbrowski

Ignacy Dąbrowski

Sortuj:

O autorze

Ignacy Dąbrowski
Autor nieznany, domena publiczna, Wikimedia Commons

Ignacy Dąbrowski

Ur.
21 kwietnia 1869 w Warszawie
Zm.
4 lutego 1932 w Warszawie
Najważniejsze dzieła:
Śmierć. Studium (1892), Felka (1893), Chwila była przedwieczorna (1903), Matki: powieść współczesna (1923), Krwawa księga czyli Przekleństwo życia

Powieściopisarz i nowelista; członek Towarzystwa Literatów i Dziennikarzy Polskich (1915--1919). Autor powieści Śmierć. Studium (wyd. przedwojenne 1983, 1900, 1921), dość istotnej w literackiej spuściźnie okresu Młodej Polski i tłumaczonej na wiele języków (dwa wyd. niem. 1896, wyd. ros. 1894 i 1908, wyd. czes. 1913). W 1887 zmuszony był przerwać naukę w gimnazjum z powodu gruźliczego krwotoku z płuc; lecząc się w sanatoriach, pracował nad swoim debiutem powieściowym, który zapewnił mu rozgłos i ustaloną pozycję w środowisku literackim.

Pracował początkowo jako korepetytor, następnie jako nauczyciel geografii i historii w warszawskich szkołach średnich, w tym współpracując z Polską Macierzą Szkolną; po odzyskaniu niepodległości przez Polskę, od 1920 aż do przejścia na emeryturę był etatowym nauczycielem w gimnazjum im. Władysława IV na warszawskiej Pradze.

W 1903 ożenił się z rzeźbiarką Marią Gerson (1869--1942), córką malarza Wojciecha Gersona; żona jest autorką rzeźby portretowej na jego pomniku nagrobnym na warszawskich Powązkach.