William Blake

Ur.

28 listopada 1757 w Londynie

Zm.

12 sierpnia 1827 w Londynie

Najważniejsze dzieła:

Zaślubiny Nieba i Piekła

Angielski poeta, pisarz, malarz i rytownik, prekursor romantyzmu angielskiego.

Zarówno prace, jak i styl myślenia Blake'a cechował głęboki mistycyzm, wizjonerstwo i indywidualizm. W historii literatury zaliczany jest do grona ,,poetów wyklętych" (fr. poètes maudits).
Do jego najbardziej znanych dzieł literackich należą: Milton (zawierający sławny hymn funkcjonujący pod tytułem Jerusalem), tomy poezji Pieśni niewinności (w oryg. Songs of Innocence ) i Pieśni doświadczenia (Songs of Experience), a także w przeważającej większości pisane prozą poetycką wizyjne Zaślubiny Nieba i Piekła (The Marriage of Heaven and Hell), pisana prozą Księga Urizena (The Book of Urizen) i Księga Losa The Book of Los ) oraz niedokończony poemat proroczy Czterej Zoa (pełny tytuł: Czterej Zoa: męki miłowania i zazdrości, gdy umarł i był osądzony Albion i pradawny człowiek, w oryg.The Four Zoas: The Torments of Love and Jealousy in the Death and Judgement of Albion the Ancient Man).
William Blake pracował jako rytownik, ozdabiał rysunkami i akwarelami utwory literackie zarówno własne, jak i innych autorów. Dzięki swemu mecenasowi, Johnowi Flaxmanowi, zyskał większą swobodę twórczą. Zajmował się również malarstwem, w którym, podobnie jak w utworach pisarskich znajdowały odzwierciedlenie jego poszukiwania filozoficzno-religijne i przeżycia mistyczne. W Londynie był związany z grupą artystyczną Shoreham Ancients. Za życia nie zyskał większego uznania w żadnej z dziedzin sztuki, którym się poświęcił. Po śmierci został złożony w nieoznaczonym grobie na londyńskim cmentarzu Bunhill Fields, będącym od XVII do XIX w. miejscem spoczynku wielu nonkonformistów angielskich.