Ur.

9 maja 1864 w Lublin

Zm.

18 marca 1934 w Warszawie

Najważniejsze dzieła:

Chwile, Liote, Drzewa, Dom cedrowy, Mariem

Polski krytyk literacki, pisarz i publicysta.

Syn Edwarda i Teofili. Został pół-sierotą ze względu na śmierć ojca w 1869 roku. Od 1875 roku uczył się w gimnazjum w Lublinie, z którego został przeniesiony do Szkoły Realnej w Równem. Jego następnym krokiem w edukacji był Instytut Gospodarownia Wiejskiego w Puławach, do którego uczęszczał od 1895 roku. Swój pierwszy utwór pt. Niu opublikował w 1886 roku w „Gazecie Lubelskiej”. Trzy lata później współpracował z „Prawdą” Aleksandra Świętochowskiego. Po zakończonej współpracy żył na marginesie społecznym do czasu otrzymania posady w Komisji Włościańskiej w Warszawie. Od 1905 do 1914 pracował w Komisji Włościańskiej w Łomży. Zmarł w 1934 roku w Warszawie.