Stanisław Ignacy Witkiewicz (Witkacy)
Pożegnanie jesieni
Hela była prawie na granicy ostrego obłędu. Mówiła rzeczy ścinające białko i rozkładające po prostu...
Hela była prawie na granicy ostrego obłędu. Mówiła rzeczy ścinające białko i rozkładające po prostu...
Objął Ginę, która złożyła mu głowę na piersi i płakała cicho, a łzy jej kapały...
I nigdy nie zagrać już w brydżyka — nie móc nigdy mówić z...
Tak… tak… będę tym, kim byłem!… a! możecie być dumni.
Ach...
Za pomocą tego hasła chcieliśmy wskazywać na sytuacje różnego rodzaju schyłku czy niepowodzenia. Chodziło nam przede wszystkim o sytuacje upadku duchowego, momenty kryzysu etycznego lub ideowego. Dlatego w pewien sposób pokrewne i uzupełniające są: motyw grzechu (rozumianego jako upadek moralny oraz zachowanie określane tak w związku z kategoriami religijnymi), a także klęska (jako fiasko planów i działań) i rozczarowanie (jako bardziej dotyczące emocji i idei).