Honoré de Balzac
Gabinet Starożytności
Uważał sądy za straszak dla pospólstwa, zgoła niegroźny dla niego. To, co by potępił u...
Uważał sądy za straszak dla pospólstwa, zgoła niegroźny dla niego. To, co by potępił u...
Hrabia d'Esgrignon winien sto tysięcy funtów takiemu Chesnelowi! — wykrzyknął starzec z oznakami głębokiej boleści...
— To drobnostka — rzekł — młodość musi się wyszumieć. Pobyt w pięknych salonach paryskich odmieni młodzieńca. A...
Pamiętaj o tym, mój synu, że jesteś z rodu Carolów, że krew twoja jest wolna...
Otóż Wikturnian, którego wszystko powinno było zaprawiać do statku, którego wszystko upominało, aby strzegł sławy...
W tym rozbawionym świecie, w wirze uciech, przyjmuje się aktorów na scenę w ich świetnych...
— Mężu, ty możesz się wahać? D'Esgrignonowie, honor prowincji! — rzekła.
— Właśnie tu o to chodzi...
Moje drogie dzieci, nie ma już szlachty, jest tylko arystokracja. Kodeks cywilny Napoleona zabił pergaminy...
Następnie idą gwiazdy drugorzędne, szlachta zażywająca dochodu od dziesięciu do dwunastu tysięcy rocznie, ex-kapitanowie okrętu...
Zaznaczyliśmy w ten sposób fragmenty określające styl życia, sposób zachowań, czy wygląd mający znamionować przynależność do stanu szlacheckiego. Ważne są także wartości wyznawane przez szlachtę: „a gdzie jest nobile verbum?” pyta Mefistofeles Twardowskiego w balladzie Mickiewicza — dotrzymywanie danego słowa stanowiło część szlacheckiego etosu, którego podstawą były zasady związane z honorem. W stosunku do postaci szlachcica hasłami komplementarnymi są: chłop, mieszczanin, Żyd, czy ksiądz jako określenia różnych stanów w dawnych społeczeństwach Europy.