Zarodki tych dziwactw znajduję w Tacycie. „Dzieci sióstr, powiada, ukochane są wujowi jak własnemu ojcu...
Przytaczano mi z jego życia parę rysów wystarczających, aby odmalować człowieka. Kochał gorąco piękną dziewczynę...
Ojciec pozwala synowi chodzić tam, gdzie chodzi tylu innych, gdzie chadzał sam Kato; powiada, iż...
Owóż rumak potknął się w bajorze. Kopyto jego prysło wodę tak mocno pod suknię Izoldy...
Kilkaset lat temu w pobliżu wielkiego lasu mieszkało małżeństwo chłopów wyrobników. Mieli dwie małe córeczki...
drogą, wiodącą do bram kościoła, szła Malona, prowadząc staruszkę pod rękę.
Właśnie miały wejść do...
Był sobie raz potężny książę, którego zamek stał wysoko nad morzem.
Stracił żonę, ale zostało...
— Jolanto! — szepnął łagodnie Astolf.
Po całym jej ciele przeszedł dreszcz. Aż nazbyt dobrze znała ten...
W tym ukryciu, bezpiecznym na razie, Maciek począł szeptać siostrzyczce do uszka:
— To bazyliszek! Słyszałem...
Winston śnił o matce.
Musiał mieć dziesięć lub jedenaście lat — tak kalkulował — kiedy matka znikła...
Być siostrą oznacza pewne powinności, ponieważ jest to jedna z ról społecznych w obrębie rodziny. Pod tym hasłem zgromadziliśmy co ważniejsze fragmenty o tym mówiące. Do najsławniejszych sióstr w literaturze należą: Antygona, która czuła się w obowiązku pogrzebać ciało poległego brata i ponieść za to karę oraz Ofelia, nad której grobem jej brat Laertes poróżnił się z Hamletem, co miało następnie tragiczne skutki.
