![Tak mi, Boże, dopomóż](/media/book/cover_clean/tak-mi-boze-dopomoz_kpOSkqA.jpg)
Juliusz Słowacki
Tak mi, Boże, dopomóż
Widzę wchód jeden tylko otworzony
I drogę ducha tylko jednobramną…
Trzymając w górę palec podniesiony...
Pokora to cnota tych, którzy potrafili wyrzec się pychy i przyrodzonego człowiekowi egoizmu. Najczęściej znajdziemy ją w wizerunkach chrześcijańskich świętych (św. Aleksy) albo z woli poety „aspirujących” do tej roli (ksiądz Piotr, ksiądz Robak). Poza tym pokora jest podstawową cnotą „maluczkich” — ludzi prostych. Jako cnota i wartość zarazem, pokora pojawia się również w innych kontekstach światopoglądowych.