Wolne Lektury potrzebują pomocy...

Dzieciaki korzystające z Wolnych Lektur potrzebują Twojej pomocy!
Na stałe wspiera nas jedynie 442 osób.

Aby działać, potrzebujemy 1000 regularnych darczyńców. Dorzucisz się?

Wybierz kwotę wsparcia
Tym razem nie pomogę
Pracuj dla Wolnych Lektur

Pracuj dla Wolnych Lektur! Szukamy fundraiserek i fundraiserów >>>

x

5730 darmowych utworów do których masz prawo

Język Język

Motyw: Kobieta "upadła",
autor: Fiodor Dostojewski

  • Fiodor Dostojewski X
  • Kobieta "upadła" X
  1. Fiodor Dostojewski, Wspomnienia z martwego domu

Motyw: Kobieta "upadła"

W określeniu kobiety jako upadłej kryje się pewien rodzaj hipokryzji oraz drogowskaz ku pruderyjnej i drobnomieszczańskiej moralności (zresztą w Moralności pani Dulskiej znajdziemy przynajmniej dwa przykłady kobiet ,,upadłych"). Nie sposób jednak nie przyznać, że jest to motyw bogato egzemplifikowany w literaturze — obejmuje nie tylko postaci prostytutek — takich jak Magdalenka z Lalki, ale też liczne bohaterki, których zachowanie jest oceniane jako nieodpowiadające roli kobiety i potępiane. Gdy nie powiodły się próby znalezienia innego określenia, wprowadziliśmy motyw, zaznaczając za pomocą cudzysłowu dystans wobec wartościującego epitetu stanowiącego drugi człon nazwy. Zdajemy sobie sprawę, że wyszukując fragmenty na ten temat, tworzymy przede wszystkim zbiór wypowiedzi stereotypowych — jednak może warto je zebrać i zinterpretować.

Autor: Fiodor Dostojewski

Ur.
30 października 1821 w Moskwie
Zm.
28 stycznia 1881
Najważniejsze dzieła:
Zbrodnia i kara (1866), Idiota (1868), Biesy (1871-72), Bracia Karamazow (1879-80).

Rosyjski powieściopisarz, jeden z najwybitniejszych autorów literatury nowożytnej, mistrz realistycznej prozy psychologicznej.

W 1838 na polecenie ojca wstąpił do Wojskowej Szkoły Inżynieryjnej w Petersburgu, którą ukończył w 1843 jako podporucznik. Zrezygnował z kariery wojskowej i początkowo zarabiał jako tłumacz, przekładając powieści francuskie. Jednocześnie pracował nad własną powieścią, Biedni ludzie, która po ukazaniu się w 1846 przyniosła mu uznanie świata literackiego i sukces komercyjny. Jednak jego kolejne prace z tego okresu, w których pogłębiał psychologiczne wizerunki postaci, spotkały się z surową oceną krytyki. 22 kwietnia 1849 został wraz z innymi członkami Koła Pietraszewskiego, dyskusyjnej grupy literackiej, aresztowany za zajmowanie się zakazaną zachodnią filozofią i literaturą. Skazanym na śmierć przez rozstrzelanie, bezpośrednio przed egzekucją przekazano wiadomość o ułaskawieniu i zamianie kary na ciężkie roboty. Po odbyciu kary w Omsku na Syberii został wcielony do jednostki wojskowej jako szeregowiec. Wstąpienie na tron nowego cesarza i ogłoszenie amnestii przyniosło pisarzowi w 1859 całkowite ułaskawienie i uwolnienie od nadzoru.

Czteroletni pobyt Dostojewskiego na katordze okazał się przełomem w jego pisarstwie. Zwrócił się ku chrześcijaństwu, odrzucając zachodni indywidualizm, wywierający według niego destrukcyjny wpływ na człowieka i tradycyjne wartości, co prowadzi do upadku i zbrodni. Jego kolejne, najważniejsze powieści: Zbrodnia i kara, Idiota, Biesy, Bracia Karamazow poświęcone są przede wszystkim problematyce moralnej: uwarunkowaniom popychającym człowieka do zbrodni, nieudanym usiłowaniom zbawienia świata przez dobro, katastrofalnym skutkom rewolucjonizmu, który traci rozróżnienie między dobrem a złem, odpowiedzialności za zło, filozoficznym rozważaniom o religii i ateizmie.

Zamknij

* Ładowanie