Wolne Lektury potrzebują Twojej pomocy...

Dzisiaj aż 15 770 dzieciaków dzięki wsparciu osób takich jak Ty znajdzie darmowe książki na Wolnych Lekturach.
Dołącz do Przyjaciół Wolnych Lektur i zapewnij darmowy dostęp do książek milionom uczennic i uczniów dzisiaj i każdego dnia!

Tak, dorzucę się do Wolnych Lektur!
Tym razem nie pomogę, przechodzę prosto do biblioteki
Dołącz

Dzisiaj aż 15 770 dzieciaków dzięki wsparciu osób takich jak Ty znajdzie darmowe książki na Wolnych Lekturach — dołącz do Przyjaciół Wolnych Lektur i zapewnij darmowy dostęp do książek milionom uczennic i uczniów dzisiaj i każdego dnia [kliknij, by dowiedzieć się więcej]

x

Spis treści

    1. Krew: 1
    2. Pycha: 1
    3. Siła: 1
    4. Walka: 1

    Jacob i Wilhelm GrimmWilk i człowiektłum. Bolesław Londyński

    1

    SiłaLis pewnego razu opowiadał wilkowi o sile człowieka. Żadne zwierzę nie mogło mu się oprzeć i zwierzęta musiały używać podstępu, ażeby się odeń obronić.

    2

    Na to odpowiedział wilk:

    3

    Pycha Gdybym się kiedykolwiek natknął na człowieka, to chciałbym się z nim zmierzyć.

    4

    — Mogę ci to ułatwić, — rzekł lis: — przyjdź do mnie jutro z rana, to ci pokażę człowieka.

    5

    Wilk stawił się o świcie, a lis wyprowadził go na drogę, po której codziennie chodził myśliwy.

    6

    Z początku szedł drogą inwalida wojskowy.

    7

    — Czy to człowiek? — zapytał wilk?

    8

    — Nie!, — odparł lis, — był nim dawniej.

    9

    Potem szedł mały chłopiec do szkoły.

    10

    — A ten, czy to człowiek?

    11

    — Nie, ten dopiero ma być człowiekiem.

    12

    Na koniec ukazał się myśliwy z dubeltówką[1] na plecach i z nożem myśliwskim za pasem.

    13

    I rzecze lis do wilka.

    14

    — Widzisz, to idzie człowiek, z którym możesz się zmierzyć, ale ja co prędzej wrócę do nory.

    15

    Wilk poszedł wprost na człowieka.

    16

    Ten spostrzegł go i zawołał:

    17

    — Szkoda, żem fuzji[2] lotkami nie nabił!

    18

    I z tymi słowy palnął śrutem wilkowi w oczy.

    19

    Walka, KrewWilk skrzywił się niemiłosiernie, ale to go nie odstraszyło i wyszedł dalej. Wtedy myśliwy, wpakował mu drugi nabój. Wilk strawił ból i rzucił się na myśliwego. Wtedy ten wydobył noża i zadał mu parę ciosów z lewej i prawej strony, tak, że wilk, krwawiąc i krwawiąc, z rozpaczliwym wyciem wrócił do lisa.

    20

    — I cóż, bracie wilku? — lis zapytał: — jakżeś sobie poradził z człowiekiem?

    21

    — Ach, — odparł wilk, — nie wyobrażałem sobie tak mocnego człowieka. Zdjął on najprzód kij z pleców, dmuchnął nań i obrzucił mi czymś mordę. Strasznie mi to załaskotało. Potem jeszcze raz dmuchnął po kiju, a na nosie uczułem istny piorun z gradem, a gdy już byłem zupełnie blizko[3], wtedy wydobył sobie z ciała gołe żebro i tak mnie zaczął nim prać, że o mało nie padłem bez życia.

    22

    — Widzisz, — rzecze lis, — tak to chwalcom bywa!

    Przypisy

    [1]

    dubeltówka — dwururka; popularna śrutowa broń myśliwska o dwóch lufach gładkich, ułożonych wobec siebie poziomo lub pionowo. [przypis edytorski]

    [2]

    fuzja — strzelba; ręczna broń palna z długą lufą, zwykle myśliwska. [przypis edytorski]

    [3]

    blizko — dziś: blisko. [przypis edytorski]

    Zamknij
    Proszę czekać…
    x