Wolne Lektury potrzebują pomocy...



Wolne Lektury są za darmo i bez reklam, bo utrzymują się z dobrowolnych darowizn i dotacji.

Na stałe wspiera nas 371 czytelników i czytelniczek.

Niestety, minimalną stabilność działania uzyskamy dopiero przy 1000 regularnych darczyńców. Potrzebujemy Twojej pomocy!

Tak, dorzucę się do Wolnych Lektur!
Tym razem nie pomogę, przechodzę prosto do biblioteki
Oferta dla Przyjaciół

Przyjaciele Wolnych Lektur otrzymują dostęp do specjalnych publikacji wcześniej niż inni. Zadeklaruj stałą wpłatę i dołącz do Towarzystwa Przyjaciół Wolnych Lektur. Kliknij, by przejść do strony płatności!

x

Spis treści

    1. Chleb: 1
    2. Obyczaje: 1
    3. Ojciec: 1
    4. Polak: 1
    5. Wspomnienia: 1

    Wacław Rolicz-LiederDo Stefana George[1]

    posyłając opłatek

    Obyczaje, Chleb, Wspomnienia, Polak, OjciecJest w kraju moim zwyczaj, że w dzień wigilijny,
    Przy wzejściu pierwszej gwiazdy wieczornej na niebie,
    Ludzie gniazda spólnego łamią chleb biblijny,
    Najtkliwsze przekazując uczucia w tym chlebie.
    Kiedy ojciec z talerza podnosi chleb biały,
    Zbierając w krąg domowych, na ten rozkaz niemy
    Wszyscy się podnosimy, i duży, i mały,
    Wszyscy się obręczamy[2] i wszyscy płaczemy.
    Bo w tej patriarchalnej, uroczystej chwili
    Przeróżne wsteczne[3] rzeczy wspominamy sobie,
    Myślimy o tych, którzy niegdyś z nami byli,
    A dzisiaj, jak dzieciństwo nasze, leżą w grobie.
    Posyłam ci ułamek rodzinnego chleba,
    O ty, który mi jesteś bratem i czymś więcej!
    A w chlebie tym uczucia tyle, ile trzeba,
    Aby ludzie ze ziemi byli wniebowzięci.
    Obręczam cię, pieśniarzu! gdy w wieczór gwiazdkowy
    Będziesz chleb ten spożywał, zwróć głowę w me strony,
    A może będziesz słyszeć mógł mój głos echowy,
    Dolatujący do cię, mimo gór korony.
    Usłysz w onej godzinie duszy mej wołanie,
    A jeśli wiosła będą pluskały po Renie,
    Niechaj ci się wydaje, że mej myśli łkanie
    Do uszu twoich płynie w wigilijnym trenie.

    Przypisy

    [1]

    Stefan George (1868–1933) — poeta i filozof; tworzył poezję melodyjną, symboliczną, odwoływał się do koncepcji Nietzschego i Schopenhauera, czerpał z tradycji romantycznej oraz kultury staroż. Grecji; hołdował ideom czystej poezji i sztuki dla sztuki, poszukując jednocześnie wyrazu „ducha narodu niemieckiego”; w pewnym okresie niezwykle wpływowy artystycznie i znany, na przełomie wieków skupił wokół siebie grupę młodych twórców i estetów, wyłącznie mężczyzn (tzw. George Kreis); bliski przyjaciel Wacława Liedera; obaj poeci tłumaczyli wzajemnie swoje wiersze. [przypis redakcyjny]

    [2]

    obręczać się — obejmować się. [przypis redakcyjny]

    [3]

    wsteczny — tu: miniony, przeszły. [przypis redakcyjny]

    Close
    Please wait...