Wolne Lektury potrzebują pomocy...

Dzieciaki korzystające z Wolnych Lektur potrzebują Twojej pomocy!
Na stałe wspiera nas jedynie 440 osób.

Aby działać, potrzebujemy 1000 regularnych darczyńców. Dorzucisz się?

Wybierz kwotę wsparcia
Tym razem nie pomogę
Ufunduj e-książki dla dzieciaków

Lektury szkolne za darmo dla każdego dzieciaka? To możliwe dzięki wsparciu darczyńców takich jak Ty! Kliknij i dorzuć się >>>

x

Spis treści

    1. Wiatr: 1
    2. Woda: 1

    Tekst dostosowano do zasad ortografii i interpunkcji współczesnej. Zmodernizowano pisownie łączną/rozdzielną (np. z daleka; w dół). Zastosowano wielkie litery po odpowiednich znakach interpunkcyjnych.

    Kazimierz Przerwa-TetmajerPotok symboliczny

    1
    WodaW skrzesanych[1] turni rozpadlinie,
    w zawrotnej wysokości skalnej,
    szumiący, bystry potok płynie
    niedosłyszany, niewidzialny.
    5
    Ze źródeł pod szczytami ścieka,
    gdzie tęcza wiesza świetny nimb[2],
    a szumu jego tam, z daleka,
    samotnych słucha garstka limb[3].
    Jak poświst wiatru w chmur pomroczy,
    10
    tam z dołu, z ziemi niesłyszany,
    on szumi — i wód fale toczy
    między skrzesane[4], ciemne ściany.
    Wkoło jest pustka tak ponura,
    takiego chłodu wieje prąd:
    15
    że nawet orły strzępią pióra
    i odlatują szybko stąd.
    I tylko potok sam, samotny,
    potok potężny, srebrnopiany[5],
    szumi w wyżynie tej zawrotnej,
    20
    pomiędzy ciemne płynąc ściany.
    Szumi i pędzi — i z urwiska
    przez głaz, co góry z sobą skuł,
    w otchłań się czarną srebrny ciska
    i leci bez pamięci w dół.
    25
    Fala za falą rwie się, pieni —
    potok samotny, tryumfalny,
    płynie wśród ciemnych cisz i cieni,
    niedosłyszany, niewidzialny.
    Haha! Jak krążą ponad szczyty
    30
    kłęby obłoków z wichrem w tan!
    Mgieł tuman w lot się porwał, wzbity
    zamachem wichru z skalnych ścian!
    Haha! Jak kłębią się i plączą,
    jak się miotają z sobą, wznoszą,
    35
    w dół opadają — i znów rączo[6]
    nad wierchów[7] suną się pustoszą…
    WiatrHaha! Jak gwiżdże wiatr i huczy,
    jak huczą złomy stromych ścian —
    zda się, że Szatan tu się włóczy
    40
    i w róg uderza, pustyń Pan…
    A w głębi cicho, ciemno, mroźno —
    w zawrotnej skalnej rozpadlinie,
    w straszliwej ciszy pustką groźną
    szumiący, bystry potok płynie.
    45
    Niedosłyszany, niewidzialny,
    skąd wstaje tęczy świetny nimb[8]
    płynie, a jego tryumfalny
    szum słyszy garść samotnych limb.
    Płynie i fale z góry ciska
    50
    w bezdenną otchłań, w zwał granitów,
    i szum szeroki tam z urwiska,
    rzuca w dół z falą z chmur i szczytów.

    Przypisy

    [1]

    skrzesany — tu: wyżłobiony, ścięty. [przypis edytorski]

    [2]

    nimb — krąg świetlisty wokół głów istot boskich i świętych. [przypis edytorski]

    [3]

    limba — chronione drzewo iglaste, występujące w górach. [przypis edytorski]

    [4]

    skrzesany — tu: ukształtowany przez odłupujące się kamienie. [przypis edytorski]

    [5]

    srebrnopiany — charakterystyczny dla Tetmajera neologizm; piana fali w kolorach srebra. [przypis edytorski]

    [6]

    rączo — szybko. [przypis edytorski]

    [7]

    wierch (reg.) — szczyt górski. [przypis edytorski]

    [8]

    nimb — krąg świetlisty wokół głów istot boskich i świętych. [przypis edytorski]

    Zamknij
    Proszę czekać…
    x