Oferta dla Przyjaciół Wolnych Lektur...

Przyjaciele Wolnych Lektur otrzymują dostęp do specjalnych publikacji współczesnych autorek i autorów wcześniej niż inni. Zadeklaruj stałą wpłatę i dołącz do Towarzystwa Przyjaciół Wolnych Lektur.

TAK, chcę dołączyć!
Nie, rezygnuję z tej oferty
Ankieta czytelników Wolnych Lektur

Wypełnij ankietę i pomóż nam rozwijać Wolne Lektury. Zajmie Ci to kilka minut, a nam pomoże stworzyć bibliotekę, która odpowiada na potrzeby naszych Czytelników i Czytelniczek.

x

Spis treści

    1. Bieda: 1
    2. Błogosławieństwo: 1
    3. Bóg: 1
    4. Kondycja ludzka: 1
    5. Król: 1
    6. Narodziny: 1
    7. Ogień: 1
    8. Ojczyzna: 1

    Franciszek KarpińskiPieśń o Narodzeniu Pańskim (Bóg się rodzi…)

    Bóg, NarodzinyBóg się rodzi, moc truchleje[1];
    Pan niebiosów obnażony,
    OgieńOgień krzepnie, blask ciemnieje,
    Ma granice nieskończony[2];
    Wzgardzony, okryty chwałą,
    śmiertelny, Król nad wiekami;
    A Słowo Ciałem się stało
    I mieszkało między nami[3].
    Kondycja ludzkaCóż masz, niebo, nad ziemiany[4]?
    Bóg porzucił szczęście twoje,
    Wszedł między lud ukochany,
    Dzieląc z nim trudy i znoje[5];
    Niemało cierpiał, niemało
    żeśmy byli winni sami,
    A słowo Ciałem się stało
    I mieszkało między nami.
    BiedaW nędznej szopie urodzony,
    Żłób Mu za kolebkę dano;
    Cóż jest, czym był otoczony?
    Bydło, pasterze i siano,
    Ubodzy! was to spotkało,
    Witać Go przed bogaczami,
    A Słowo Ciałem się stało
    I mieszkało między nami.
    KrólPotem i króle[6] widziani
    Cisną się między prostotą[7],
    Niosąc dary Panu w dani[8]:
    Mirrą[9], kadzidło i złoto;
    Bóstwo to razem zmieszało
    Z wieśniaczymi ofiarami,
    A Słowo Ciałem się stało
    I mieszkało między nami.
    Błogosławieństwo, OjczyznaPodnieś rękę, Boże Dziecię!
    Błogosław krainę[10] miłą,
    W dobrych radach, w dobrym bycie,
    Wspieraj Jej siłę Swą siłą,
    Dom nasz i majętność całą,
    I Twoje[11] wioski z miastami!
    A Słowo Ciałem się stało
    i mieszkało między nami.

    Przypisy

    [1]

    truchleć — słabnąć a. drętwieć z przerażenia. [przypis edytorski]

    [2]

    Ma granice nieskończony — cała pierwsza strofa kolędy składa się z paradoksów (zdań wewnętrznie sprzecznych), by podkreślić wyjątkowy charakter narodzin Jezusa. [przypis edytorski]

    [3]

    A Słowo Ciałem się stało I mieszkało między nami — por. prolog Ewangelii św. Jana, 1,14: A Słowo stało się ciałem i zamieszkało wśród nas. [przypis edytorski]

    [4]

    ziemiany — dziś popr. forma B. lm: ziemian; mieszkańców ziemi. Sens całej linijki: Niebo, kogo traktujesz lepiej niż mieszkańców ziemi. [przypis edytorski]

    [5]

    znój — ciężka praca. [przypis edytorski]

    [6]

    króle — dziś popr.: forma M. lm: królowie. [przypis edytorski]

    [7]

    prostota (daw.) — ludzie prości, niskiego stanu. [przypis edytorski]

    [8]

    dań (daw.) — danina, dar, podarunek. [przypis edytorski]

    [9]

    mirrą — dziś popr. forma B. lp: mirrę; mirra — wonna żywica używana w charakterze kadzidła lub pachnidła. [przypis edytorski]

    [10]

    krainę — w wersji dzisiejszej śpiewa się „ojczyznę”. [przypis edytorski]

    [11]

    Twoje — dziś śpiewa się „wszystkie”. [przypis edytorski]

    Close
    Please wait...
    x