Wolne Lektury potrzebują pomocy...


Potrzebujemy Twojej pomocy!

Na stałe wspiera nas 376 czytelników i czytelniczek.

Niestety, minimalną stabilność działania uzyskamy dopiero przy 1000 regularnych darczyńców. Dorzucisz się?

Tak, dorzucę się do Wolnych Lektur!
Tym razem nie pomogę, przechodzę prosto do biblioteki
Oferta dla Przyjaciół

Przyjaciele Wolnych Lektur otrzymują dostęp do specjalnych publikacji wcześniej niż inni. Zadeklaruj stałą wpłatę i dołącz do Towarzystwa Przyjaciół Wolnych Lektur. Kliknij, by przejść do strony płatności!

x

Spis treści

    1. Historia: 1
    2. Lud: 1
    3. Rewolucja: 1

    Zmodernizowano interpunkcję dodając przecinki przy wtrąceniach (Sam zbudź się Rzymie z niemocy hańbiącej -> Sam zbudź się, Rzymie, z niemocy hańbiącej; O nie śpij Rzymie! –> O nie śpij, Rzymie!) oraz oddzielając przecinkami zdania imiesłowowe (A ty śpisz marząc i zostajesz w tyle. -> A ty śpisz, marząc i zostajesz w tyle). Uwspółcześniono ortografię: zwolna -> z wolna.

    Franciszek NowickiRzym słowiański

    HistoriaŚpi Rzym słowiański[1], śpi stu wież stolica,
    Mgłami przeszłości osłoniwszy lica;
    Na Kapitolu[2] śpi lud marmurowy,
    W pałacach drzemią patrycjuszów głowy,
    Sen grzebie gniazda zbytku i ubóstwa,
    W świątyniach nawet zdrzemnęły się bóstwa.
    Śpiąca stolico! Przeszłość marzysz błogą,
    A nowożytny świat nową mknie drogą;
    Ty śnisz minione starej sławy mary,
    Rozbitą wielkość, przebrzmiałe fanfary,
    Ty gonisz widma pośród snów przelotu,
    Co już w mogiłę poszły bez powrotu —
    I otulona w tłumnych świątyń cieniu
    Leżysz w nieczułym i gnuśnym uśpieniu.
    O nie śpij, Rzymie! tam — w dziejów pochodzie
    Młody świat kroczy naprzód ku swobodzie,
    W księdze przeszłości jego śmiała praca
    Ostatnią kartę już z wolna przewraca
    I dalej idzie po mogilnym pyle;
    A ty śpisz, marząc i zostajesz w tyle.
    O nie śpij, Rzymie! nie czas prząść marzenia,
    Gdy łuna zguby kresy zaczerwienia,
    Zbudź się i patrzaj!… tam z germańskiej strony
    Ciągnie uragan[3] zniszczeniem natchniony,
    Idzie Genseryk[4] z hordami Wandali,
    Pędzi twe legie, łom w twych ścianach wali
    I trąbą dziejów siły głosi hasła…
    Nie zbawi ciebie wielkość przodków zgasła,
    Ani czterdzieści świątyń i ołtarzy
    Przy Kapitolu spiętrzonych na straży,
    Twoich augurów[5] modły nic nie sprawią,
    Ni ich zaziemskie zastępy cię zbawią,
    Ni ci kamienni rycerze z kostnicy,
    Ni allemańscy[6] twoi sojusznicy.
    Lud, RewolucjaSam zbudź się, Rzymie, z niemocy hańbiącej,
    Masz lud, więc zbudź go, to jest olbrzym śpiący,
    On cię obroni, odmłodzi, ocali,
    To, coś zmarnował na historii fali;
    Zbudź, nim go zbudzi burza rozszalała,
    Co w łonie czasu i świata dojrzała,
    Bo wtedy głowę dasz w nierównym polu:
    Lud ruszy z żagwią[7] do bram Kapitolu.

    Przypisy

    [1]

    Rzym słowiański — tzn. Rosja, jako kontynuatorka tradycji Cesarstwa Rzymskiego, nazywana „Trzecim Rzymem”, odkąd w 1547 r. car Iwan Groźny ogłosił się carem Wszechrusi, a Carstwo Rosyjskie spadkobiercą (np. przez kultywowanie tradycji prawosławia i stylu sztuki oraz architektury) tradycji Bizancjum. [przypis edytorski]

    [2]

    Kapitol — zamek warowny starożytnego Rzymu, mieszczący świątynię Jowisza. [przypis redakcyjny]

    [3]

    uragan (ros.) — huragan. [przypis edytorski]

    [4]

    Genseryk (ok. 400–477) — król Wandalów, plądrował przez 14 dni Rzym, stąd imię Wandal zmieniło się w imię pospolite, oznaczające niszczycielskie barbarzyństwo. [przypis redakcyjny]

    [5]

    augur — kapłan, wróżbita u Rzymian. [przypis redakcyjny]

    [6]

    allemańscy sojusznicy — Alemanowie, plemię germańskie. [przypis redakcyjny]

    [7]

    żagiew — płonące polano (kawał drewna); przen.: przyczyna gwałtownych i dramatycznych zdarzeń. [przypis edytorski]

    Close
    Please wait...