Wolne Lektury potrzebują pomocy...


Potrzebujemy Twojej pomocy!

Na stałe wspiera nas 428 czytelników i czytelniczek.

Niestety, minimalną stabilność działania uzyskamy dopiero przy 1000 regularnych darczyńców. Dorzucisz się?

Tak, dorzucę się do Wolnych Lektur!
Tym razem nie pomogę, przechodzę prosto do biblioteki
Dołącz

Dzisiaj aż 15 770 dzieciaków dzięki wsparciu osób takich jak Ty znajdzie darmowe książki na Wolnych Lekturach — dołącz do Przyjaciół Wolnych Lektur i zapewnij darmowy dostęp do książek milionom uczennic i uczniów dzisiaj i każdego dnia [kliknij, by dowiedzieć się więcej]

x

Spis treści

    1. Artysta: 1
    2. Dźwięk: 1
    3. Kobieta: 1
    4. Muzyka: 1
    5. Polak: 1
    6. Słowo: 1

    Adam MickiewiczDo Maryi Szymanowskiej[1]

    1
    Kobieta, Artysta, MuzykaNa jakimkolwiek świata zabłysnęłaś końcu,
    Tobie wieszcze, jak gwebry[2] indyjskiemu słońcu,
    Chylą czoła wieńczone w nieśmiertelne liście,
    I arf[3] tysiącem twoje opiewają przyjście.
    5
    Polak, Słowo, DźwiękZdziwisz się, kiedy nagle z Cherubinów[4] choru[5],
    Wyrwie się jakiś odgłos nieznany i dziki
    Pomiędzy tryumfalne pieśni i okrzyki,
    Jako wieśniak pośrodku królewskiego dworu;
    Ale śmiały i wszystkich roztrącać gotowy,
    10
    Pójdzie prosto ku Tobie i z duszą obejmie.
    Królowo tonów! Ty go powitasz uprzejmie:
    To Twój dawny znajomy — to dźwięk polskiej mowy.

    Przypisy

    [1]

    Maria Szymanowska (1789–1831) — z domu Maria Wołowska, pianistka i kompozytorka, żona Józefa Szymanowskiego, z którym miała troje dzieci: Romualda i Helenę (ur. 1811) oraz Cecylię (ur. 1812, przyszłą żonę Adama Mickiewicza); od wczesnego dzieciństwa niezwykle utalentowana, zyskała uznanie, koncertując w kraju, w Cesarstwie Rosyjskim i w całej zach. Europie, od Drezna po Paryż i Londyn; przyjaźniła się z wybitnymi artystami epoki: Goethem, Mendelssohnem-Bartholdym, Rossinim i in.; Luigi Cherubini, dyrektor konserwatorium w Paryżu, będąc pod wielkim wrażeniem talentu Szymanowskiej, zadedykował jej swoją Fantazję; skomponowała kilkadziesiąt utworów, wśród których szczególną uwagę zwracają kompozycje fortepianowe: mazurki, polonezy, walce, nokturny i etiudy; zmarła podczas epidemii cholery w Petersburgu. [przypis edytorski]

    [2]

    gwebr — pars, wyznawca mazdaizmu, staroirańskiej religii plemion medyjsko-perskich, zogniskowanej wokół kultu boga światła i dobra (Ahura Mazdy), której początek sięga VIII w. p.n.e., a wpływy obejmują zaratusztrianizm, łącząc się z wierzeniami hinduskimi i (starszym od mazdaizmu) kultem Mitry, boga-Słońca. [przypis edytorski]

    [3]

    arfa — dziś: harfa. [przypis edytorski]

    [4]

    cherubini (z hebr. cherubim: silni) — w tradycji judaistycznej i chrześcijańskiej istoty nadprzyrodzone, stojące wysoko w hierarchii bytów, znajdujące się w bezpośredniej bliskości Boga; tu również: żartobliwe nawiązanie do nazwiska Cherubiniego, wielbiciela talentu Marii Szymanowskiej. [przypis edytorski]

    [5]

    choru — dziś popr. forma: chóru. [przypis edytorski]

    Zamknij
    Proszę czekać…
    x