Wolne Lektury potrzebują pomocy...

Wspólnie budujemy najpopularniejszą bibliotekę internetową w Polsce.

Dzięki Twojej wpłacie uwolnimy kolejną książkę. Przeczytają ją tysiące dzieciaków!


Dorzucisz się?

Jasne, dorzucam się!
Tym razem nie, chcę przejść do biblioteki
Znajdź nas na YouTube

Audiobooki Wolnych Lektur znajdziesz na naszym kanale na YouTube.
Kliknij, by przejść do audiobooków i włączyć subskrypcję.

x

Spis treści

    1. Artysta: 1
    2. Dźwięk: 1
    3. Kobieta: 1
    4. Muzyka: 1
    5. Polak: 1
    6. Słowo: 1

    Adam MickiewiczDo Maryi Szymanowskiej[1]

    Kobieta, Artysta, MuzykaNa jakimkolwiek świata zabłysnęłaś końcu,
    Tobie wieszcze, jak gwebry[2] indyjskiemu słońcu,
    Chylą czoła wieńczone w nieśmiertelne liście,
    I arf[3] tysiącem twoje opiewają przyjście.
    Polak, Słowo, DźwiękZdziwisz się, kiedy nagle z Cherubinów[4] choru[5],
    Wyrwie się jakiś odgłos nieznany i dziki
    Pomiędzy tryumfalne pieśni i okrzyki,
    Jako wieśniak pośrodku królewskiego dworu;
    Ale śmiały i wszystkich roztrącać gotowy,
    Pójdzie prosto ku Tobie i z duszą obejmie.
    Królowo tonów! Ty go powitasz uprzejmie:
    To Twój dawny znajomy — to dźwięk polskiej mowy.

    Przypisy

    [1]

    Maria Szymanowska (1789–1831) — z domu Maria Wołowska, pianistka i kompozytorka, żona Józefa Szymanowskiego, z którym miała troje dzieci: Romualda i Helenę (ur. 1811) oraz Cecylię (ur. 1812, przyszłą żonę Adama Mickiewicza); od wczesnego dzieciństwa niezwykle utalentowana, zyskała uznanie, koncertując w kraju, w Cesarstwie Rosyjskim i w całej zach. Europie, od Drezna po Paryż i Londyn; przyjaźniła się z wybitnymi artystami epoki: Goethem, Mendelssohnem-Bartholdym, Rossinim i in.; Luigi Cherubini, dyrektor konserwatorium w Paryżu, będąc pod wielkim wrażeniem talentu Szymanowskiej, zadedykował jej swoją Fantazję; skomponowała kilkadziesiąt utworów, wśród których szczególną uwagę zwracają kompozycje fortepianowe: mazurki, polonezy, walce, nokturny i etiudy; zmarła podczas epidemii cholery w Petersburgu. [przypis edytorski]

    [2]

    gwebr — pars, wyznawca mazdaizmu, staroirańskiej religii plemion medyjsko-perskich, zogniskowanej wokół kultu boga światła i dobra (Ahura Mazdy), której początek sięga VIII w. p.n.e., a wpływy obejmują zaratusztrianizm, łącząc się z wierzeniami hinduskimi i (starszym od mazdaizmu) kultem Mitry, boga-Słońca. [przypis edytorski]

    [3]

    arfa — dziś: harfa. [przypis edytorski]

    [4]

    cherubini (z hebr. cherubim: silni) — w tradycji judaistycznej i chrześcijańskiej istoty nadprzyrodzone, stojące wysoko w hierarchii bytów, znajdujące się w bezpośredniej bliskości Boga; tu również: żartobliwe nawiązanie do nazwiska Cherubiniego, wielbiciela talentu Marii Szymanowskiej. [przypis edytorski]

    [5]

    choru — dziś popr. forma: chóru. [przypis edytorski]

    Close
    Please wait...