TPWL

Wolne Lektury potrzebują pomocy! Wesprzyj bezpłatną bibliotekę internetową i przeczytaj utwory napisane specjalnie dla Ciebie.

x

Spis treści

    1. Czas: 1
    2. Kondycja ludzka: 1
    3. Lustro: 1
    4. Pamięć: 1
    5. Przemijanie: 1
    6. Starość: 1
    7. Twórczość: 1

    Uwspółcześniono:

    pisownię łączną i rozdzielną: sczasem -> z czasem, niema -> nie ma;

    pisownię joty: Saksonji -> Saksonii;

    ubezwdzięcznienia: sczasem -> z czasem;

    fleksję: długiemi - > długimi, niem -> nim, minionem -> minionym, miłosiernemi -> miłosiernymi.

    interpunkcję: kotary wypłowiałe mają jej wiek, i obicie foteli, odarte z barwnika, i dawne sztychy na murach i wszystkie nasze starzyzny -> kotary wypłowiałe mają jej wiek, i obicie foteli, odarte z barwnika, i dawne sztychy na murach, i wszystkie nasze starzyzny.

    Stéphane MallarméDreszcze zimytłum. Stefan Napierski

    1

    Czas, PrzemijanieTen saski zegar ścienny, który opóźnia się i wybija trzynaście godzin spomiędzy kwiatów i bogów, do kogóż należał? Pomyśl, że przybył z Saksonii długimi dyliżansami niegdysiejszych[1] dni.

    2

    (Dziwne cienie zwisają na zetlałych[2] szybach).

    3

    Pamięć, LustroI twoje zwierciadło weneckie, głębokie jak zimny wodotrysk, w pobrzegu, zdobnym w węże, które straciły pozłótkę[3], kto się w nim przeglądał? Ach! pewien jestem, iż niejedna kobieta nurzała w tej toni grzech swojej urody; i, być może, ujrzę zjawę nagą, gdybym patrzał długo.

    4

    — Nieskromny, mówisz niekiedy szpetne rzeczy…

    5

    (Widzę sieci pajęcze u wysokości[4] stromych sklepień).

    6

    StarośćPonadto wykładana nasza ściana bardzo jest stara; przypatrz się, jak ten płomień rumieni smętne jej drewno; kotary wypłowiałe mają jej wiek, i obicie foteli, odarte z barwnika, i dawne sztychy na murach, i wszystkie nasze starzyzny? Czyż nie zdaje ci się nawet, iż kraski[5] skrawe[6] i ptaszek modry[7] wyblakły z czasem.

    7

    (Nie myśl o sieciach pajęczych dygocących u wysokości stromych sklepień).

    8

    TwórczośćMiłujesz to wszystko i oto czemu zdołam żyć w pobliżu ciebie. Czyż nie zapragnęłaś, siostro moja o minionym wejrzeniu, aby w jednym z moich poematów pojawiły się te słowa „urok rzeczy zawiędłych[8]”? Przedmioty nowe ciebie nękają; również ciebie trwożą czelnością krzykliwą, i uczułabyś potrzebę zużycia ich, co jest wielce trudne dla tych, którzy nie lubują się w działaniu.

    9

    Kondycja ludzkaChodź, zamknij stary almanach[9] niemiecki, który odczytujesz z uwagą, aczkolwiek wydany sto lat temu przeszło, a królowie, których zwiastuje, zmarli wszyscy, i, spocząwszy na starożytnym dywanie, z głową wspartą pomiędzy kolanami miłosiernymi, o twą suknię wyblakłą, o, dziecię spokojne, mówić ci będę godzinami; nie ma już pól i ulice są puste, prawić będę o naszych meblach. Jesteś roztargniona?

    10

    (Te sieci pajęcze dygocą u wysokości stromych sklepień).

    Przypisy

    [1]

    niegdysiejszy (daw.) — dawny. [przypis edytorski]

    [2]

    zetlały — rozpadający się ze starości lub pod wpływem wilgoci. [przypis edytorski]

    [3]

    pozłótka — dziś raczej: pozłotka; cienka warstwa złota, którą powleczono inny materiał. [przypis edytorski]

    [4]

    u wysokości — dziś raczej: na wysokości. [przypis edytorski]

    [5]

    kraska — ptak o niebiesko-rdzawym upierzeniu. [przypis edytorski]

    [6]

    skrawy — iskrzący się, pełen blasku. [przypis edytorski]

    [7]

    modry — niebieski. [przypis edytorski]

    [8]

    zawiędły — dziś popr.: zwiędły. [przypis edytorski]

    [9]

    almanach — kalendarz zawierający dodatkowe informacje, między innymi przepowiednie. [przypis edytorski]

    Close
    Please wait...