Kołysanka jodłowa to wydany pośmiertnie, w 1932 roku, tom poezji Jerzego Liberta. Głównym tematem tomu jest własna choroba — gruźlica mózgu i umieranie. Te trudne tematy są przedstawione przez Liberta nie tylko w sposób obiektywny, ale i ironiczny.
Początkowo publikował swoje wiersze na łamach „Wiadomości literackich”, „Pamiętnika Warszawskiego” oraz „Skamandera”. Był związany z otwartym środowiskiem katolickim w Zakładzie dla Ociemniałych w Laskach, do którego trafił dzięki przyjaciółce i niespełnionej miłości Bronisławie Wajngold. To właśnie tam Libert przeżył duchowe odrodzenie, które wpłynęło na jego życie i twórczość. W jego poezji charakterystyczny jest motyw śmierci i przemijania. Zmarł przedwcześnie w wieku zaledwie 27 lat.
