Spis treści

    1. Grób: 1
    2. Pamięć: 1
    3. Przemijanie: 1

    Jan KasprowiczStary, czarny krzyż

    1

    Grób, Przemijanie, PamięćStał przy drodze próchniejący,

    Stary, czarny krzyż,

    Mrok oplatał go wokoło

    W podwieczorną ciszę —

    5

    Ziemio! Ziemio! Ziemio!

    Podziurawion był kulami

    Z dawno zmilkłych bitw.

    Siadywała przy nim dusza,

    Ranne śniąca blaski —

    10

    Ziemio! Ziemio! Ziemio!

    Mnogi tędy tłum przechodził,

    Głuchy szumiał wiatr,

    A pobliski staw głęboką

    Spoglądał tęsknicą —

    15

    Ziemio! Ziemio! Ziemio!

    O północku, na przyśnicy[1]

    Blady płomyk kwitł:

    Hej! — mówiono — skarby leżą

    Ukryte pod krzyżem —

    20

    Ziemio! Ziemio! Ziemio!

    Wziął się śmiałek do motyki

    W świętojańską noc,

    Kości ludzkich garść wykopał

    Z zaklętej głębiny —

    25

    Ziemio! Ziemio! Ziemio!

    Przyszli wierni chrześcijanie,

    Schowali je w grób,

    Szatan resztki powyrzucał

    Człowieczej niedoli —

    30

    Ziemio! Ziemio! Ziemio!

    I nie będą mieć spokoju

    Po wieczysty wiek —

    Wieczór zemrze, ranek zgaśnie,

    Dzień i noc zamilkną —

    35

    Ziemio! Ziemio! Ziemio!

    W proch rozsypał się nad drogą

    Stary, czarny krzyż;

    Dusza siedzi na przyśnicy,

    Śni o ciemnej pustce —

    40

    Ziemio! Ziemio! Ziemio!

    Przypisy

    [1]

    przyśnica — przecznica, droga rozstajna. [przypis redakcyjny]

    Zamknij
    Proszę czekać…