Wolne Lektury potrzebują pomocy...


Potrzebujemy Twojej pomocy!

Na stałe wspiera nas 365 czytelników i czytelniczek.

Niestety, minimalną stabilność działania uzyskamy dopiero przy 1000 regularnych darczyńców. Dorzucisz się?

Tak, dorzucę się do Wolnych Lektur!
Tym razem nie pomogę, przechodzę prosto do biblioteki
Oferta dla Przyjaciół

Przyjaciele Wolnych Lektur otrzymują dostęp do specjalnych publikacji wcześniej niż inni. Zadeklaruj stałą wpłatę i dołącz do Towarzystwa Przyjaciół Wolnych Lektur. Kliknij, by przejść do strony płatności!

x

Spis treści

    1. Syberia: 1
    2. Śmierć: 1
    3. Zmartwychwstanie: 1
    4. Zwycięstwo: 1

    Juliusz SłowackiI wstał Anhelli z grobu — za nim wszystkie duchy…

    ZmartwychwstanieI wstał Anhelli z grobu — za nim wszystkie duchy,
    Szaman, Eloe… cała ćma z grobów wstawała
    I wszystkie brały dawno porzucone ciała.
    SyberiaA Sybir był zaćmiony jakby zawieruchy
    Ciemnymi[1] i powietrze się ciągle mieszało,
    I chmury szły, i grady błyskały, i grzmiało.
    Wstaliśmy i ku Polszcze[2] szli —Śmierć, Zwycięstwo a na cmentarzu
    Zatrzymał Szaman ową straszną duchów zgraję
    I spytał głośno: „Kogo z mogilnych nie staje[3]?”
    A wszyscy byli; — straszny i zimny grabarzu
    Śmierci, gdzież jest twój oścień[4], gdzie zwycięstwo twoje?
    Wszyscyśmy byli — i krwi naszej poszły zdroje.

    Przypisy

    [1]

    zaćmiony (…) zawieruchy ciemnymi — dziś: zaćmiony zawieruchami ciemnymi. [przypis edytorski]

    [2]

    Polszcze (daw.) — Polsce. [przypis edytorski]

    [3]

    nie stawać czegoś (daw.) — nie starczać, brakować. [przypis edytorski]

    [4]

    oścień — rodzaj ostrych metalowych widełek osadzonych na długim trzonku; prymitywne narzędzie, za pomocą którego łowiono ryby, nakłuwając je; obok kosy, oścień należy do atrybutów śmierci w tradycyjnych przedstawieniach. [przypis edytorski]

    Close
    Please wait...