Oferta dla Przyjaciół

Czytaj teksty współczesnych autorek i autorów wcześniej niż inni. Ty decydujesz, ile płacisz!

Zadeklaruj stałą wpłatę i dołącz do Towarzystwa Przyjaciół Wolnych Lektur.

TAK, chcę dołączyć!
Nie, rezygnuję z tej oferty
Oferta dla Przyjaciół

Przyjaciele Wolnych Lektur otrzymują dostęp do specjalnych publikacji wcześniej niż inni. Zadeklaruj stałą wpłatę i dołącz do Towarzystwa Przyjaciół Wolnych Lektur. Kliknij, by przejść do strony płatności!

x

Spis treści

    1. Kondycja ludzka: 1
    2. Los: 1
    3. Matka: 1
    4. Morze: 1 2
    5. Trup: 1
    6. Wdowa: 1

    pisownia wielką literą: breton > Breton; niech > Niech (Uśnij, dziecię, uśnij! Niech cię sen rozmarzy!)

    leksyka: śród > wśród; naleźli > znaleźli

    interpunkcja usunięto przecinek: śpiewa fala bez rubieży, śpiew swój (W duszy twej już śpiewa fala bez rubieży/ Śpiew swój synom słodki, gorzki dla macierzy.)

    Anatole le BrazKołysankatłum. Bronisława Ostrowska

    Uśnij, dziecię, uśnij! Niech cię sen rozmarzy!
    Przyjmij Bóg w opiekę dzielnych marynarzy!
    Śpiewaj, śpiewaj, stara, twoją pieśń bez końca:
    Morze się podnosi przy blasku miesiąca.
    Gdy na okręt pójdziesz, tedy wicher morza
    Będzie cię kołysał wśród wodnego łoża.
    Śpiewaj, śpiewaj, stara, twoją pieśń bez końca:
    Morze się podnosi przy blasku miesiąca.
    Morze, Kondycja ludzka, Matka, Los, WdowaW duszy twej już śpiewa fala bez rubieży[1]
    Śpiew swój synom słodki, gorzki dla macierzy[2].
    Śpiewaj, śpiewaj, stara, twoją pieśń bez końca:
    Morze się podnosi przy blasku miesiąca.
    Nie znaleźli w fiordach twego ojca ciała!
    Tyś się rodził wówczas: jam nie zapłakała.
    Śpiewaj, śpiewaj, stara, twoją pieśń bez końca:
    Morze się podnosi przy blasku miesiąca.
    Trup, MorzeWicher nad fiordami zbiera groźne łupy,
    Kołysankę śpiewa i kolebie trupy.
    Śpiewaj, śpiewaj, stara, twoją pieśń bez końca:
    Morze się podnosi przy blasku miesiąca.
    Uśnij, dziecię, uśnij! Niech cię sen rozmarzy!
    Przyjmij Bóg w swą pieczę dzielnych marynarzy!
    Śpiewaj, śpiewaj, stara, twoją pieśń bez końca:
    Morze się podnosi o blasku miesiąca,
    Bowiem my was rodzim tej gorzkiej głębinie:
    Kto Bretonem[3] zrodzon, ten żeglarzem zginie.

    Przypisy

    [1]

    rubież — granic, kraniec, miedza, pas przygraniczny; bez rubieży: bez granic, nieskończony. [przypis edytorski]

    [2]

    macierza (daw.) — tu: matka. [przypis edytorski]

    [3]

    Breton własc. Bretończyk — mieszkaniec Bretanii, nadmorskiej krainy w płn.-zach. Francji. [przypis edytorski]

    Close
    Please wait...
    x