Spis treści

    1. Cisza: 1
    2. Dźwięk: 1
    3. Księżyc: 1
    4. Noc: 1
    5. Ogień: 1
    6. Wizja: 1

    podobien > podobny

    Aloysius BertrandBlask księżycatłum. Stefan Napierski

    Noc

    Zbudźcie się, śpiący ludkowie,

    Pomódlcie się za umarłych.

    (Głos stróża nocnego)

    1

    KsiężycOch, jakże miło nocą, gdy godzina dygoce na wieży, spoglądać na księżyc, który nos ma podobny złotemu dukatowi o brzeżku oberżniętym!

    2

    Dźwięk, Cisza, OgieńDwaj trędowaci złorzeczyli pod oknem, pies wył na rozstaju i żar mego ogniska, przygasając, wróżył.

    3

    Lecz wkrótce ucho moje dosłyszało jego głębokie milczenie.

    4

    Białoskórzy powrócili do swych nor, podczas gdy Jacquemart[1] hałaśliwie tłukł żonę.

    5

    Pies umknął zaułkiem przed halabardami straży, pordzewiałej od deszczu i szarpanej wichurą.

    6

    I żar usnął, kiedy ostatnia skra zgasiła ostatni poblask w popielisku komina.

    7

    WizjaA mnie, mnie się zdało — tak nieskładna jest gorączka! — że zrzęda-księżyc, kurcząc oblicze, wywalał jęzor, jak wisielec!

    Przypisy

    [1]

    Jacquemart — mechaniczna figurka sprzężona z zegarem na wieży kościoła lub ratusza; człowieczek z drzewa lub metalu, który o pełnych godzinach bije młotem w dzwon. Jedna z najstarszych tego typu rzeźb znajduje się na wieży kościoła Notre-Dame w Dijon. Zainstalowana w 1383 r., imię Jacquemart nosi od 1458 r. W 1651 r. dodano figurkę kobiecą, żonę Jacquemarta, Jacqueline. Później dodano również dzieci: w 1714 syna Jacquelineta, a w 1884 córkę Jacquelinette. Dzieci wybijają kwadranse na małych dzwonkach. [przypis edytorski]

    Zamknij
    Proszę czekać…