Heinrich Mann
Błękitny anioł (Profesor Unrat)
— Czy Unratek na pewno nie gniewa się już na swoją małą artystkę Fröhlich? Wiesz, to...
— Czy Unratek na pewno nie gniewa się już na swoją małą artystkę Fröhlich? Wiesz, to...
Niektórzy co prawda trzymali się z dala, mocą swych zasad moralnych albo dzięki chłodnemu temperamentowi...
— Ale jak pan sobie wyobraża, że ja tu mam postępować — nie… Niech pan nie sądzi...
Wkrótce rozniosła się po mieście wieść, że u Unratów odbywają się orgie. Panowie na giełdzie...
Miasto triumfowało, gdy aresztowanie Unrata zostało postanowione. Nareszcie! Zdjęto z miasta jarzmo jego własnego występku...
Twierdzą oni, jakoby artystka Fröhlich brała udział w ich zbrodniczych orgiach. Zaiste: niczego więcej już...
— Naturalnie gwiżdżę na to — rzekła artystka Fröhlich. — Jeżeli oczywiście profesor postawi nam co do wypicia...
Jest to temat bardzo pojemny; wskazujemy z pomocą tego hasła fragmenty mówiące np. o zwyczajowych wymogach gościnności czy grzeczności, zachowania się przy jedzeniu posiłków, czy okazywania szacunku wobec starszych (uznania czyjejś pozycji społecznej). Sporo przykładów opisów obyczajów znajdziemy np. w Panu Tadeuszu.