Aby móc stabilnie działać w 2026 roku, potrzebujemy Twojego wsparcia!
dowiedz się więcej

Wpłać
 
600 000 zł

Nazywam się Justyna Czechowska. Dla Wolnych Lektur przetłumaczyłam trzy teksty szwedzkich modernistek, kobiet piszących na przełomie dziewiętnastego i dwudziestego wieku.

Bardzo lubię zaglądać na stronę Wolnych Lektur, bo znajduję tam ciągle nowe rzeczy. Jest to olbrzymia biblioteka, którą z powodzeniem można w całości zabrać do plecaka na wakacje. Bardzo Państwu polecam. Wspierajcie Wolne Lektury!

Wesprzyj Wolne Lektury — teraz, zanim zapomnisz

Legenda

Sortuj:

O gatunku

Legenda

Najważniejsi twórcy
J. de Voragine (Złota Legenda, 1270), P. Skarga (Żywoty świętych), K. Przerwa-Tetmajer (Legenda Tatr), A. Oppman (Legendy warszawskie)

Łącząca fikcję z prawdą, nasycona cudownością, często oparta na wątkach ludowych opowieść prozą lub pieśń epicka o życiu świętego (hagiografia, żywoty świętych np. Legenda o świętym Aleksym), czynach bohatera lub powstaniu miasta, czy państwa (podanie). Szczególną odmianę stanowi apokryf – ludowe dopowiedzenie historii biblijnych. Legenda, z łac. legere, oznacza „rzecz do czytania", jednak pierwotnie te dzieła anonimowych autorów krążyły w przekazie ustnym. Polskie legendy zapisali kronikarze (Gall Anonim, J. Długosz, Wincenty zw. Kadłubkiem).
Największy (70 t.) zbiór chrześc. legend religijnych: Acta sanctorum powst. 1643-1694, obecnie dostępny jest w internecie.
Polskim zbieraczem legend ludowych był Oskar Kolberg.

  • autor: Anna Tytkowska