Aby móc stabilnie działać w 2026 roku, potrzebujemy Twojego wsparcia!
dowiedz się więcej

Wpłać
 
300 000 zł

„Biedna Zosia, biedna (biedaczka, bidulka, biedactwo, biedniażka — po rosyjsku) — nic”. W taki dzień robiła się pogoda.

Dzień dobry.

Nazywam się Jacek Rozenek i czytam dla was dobre lektury, „Pożegnanie jesieni” Witkacego.

Wolne Lektury które możecie słuchać zupełnie za darmo, i Wolnym Lekturom przydałby się ktoś taki jak Wy. Przydałaby się Wasza pomoc i wsparcie.

Wesprzyj Wolne Lektury — teraz, zanim zapomnisz

Gawęda szlachecka

Sortuj:

O gatunku

Gawęda szlachecka

Najważniejsi twórcy
H. Rzewuski, I. Chodźko, W. Syrokomla

Gatunek wywodzący się z gawędy, mający korzenie w kulturze sarmackiej, a ukształtowany w I poł. XIX wieku. Jej bohaterem-narratorem jest szlachcic, zazwyczaj u schyłku swojego wieku, który w sposób nawiązujący do opowieści ustnej przedstawia wydarzenia ze swojego życia. Kompozycja gawędy jest raczej swobodna, fabuła może nie respektować chronologii wydarzeń i zawierać mnóstwo dygresji, powtórzeń, pełno w niej zwrotów do adresata. Za najbardziej reprezentatywną realizacje tego gatunku uchodzą Pamiętniki Soplicy Henryka Rzewuskiego.

  • autorka: Ilona Kalamon