Zofia Rogoszówna
Dzieci pana majstra
Tu z pierścieniem wzniosła rękę:
— Za nikczemny wasz uczynek,
za drzew biednych srogą mękę
zmieniam...
Zofia Rogoszówna
Dzieci pana majstra
Bladość wróżki twarz okryła,
bo uczuła z nagłym drżeniem,
że cudowna czarów siła
opuściła ją...
Zofia Rogoszówna
Dzieci pana majstra
Wreszcie zbladłe chyląc lica,
o pierścionek szeptem prosi;
ale mała swawolnica
tylko śmiechem się zanosi...
Zofia Rogoszówna
Dzieci pana majstra
Nim się wróżka obejrzała,
nim pojęła, co się stało,
już z pierścionkiem Butka mała
znikła...
